De overwegende mening op diverse sites is, dat negatieve uren niet bestaan en hoewel je in Excel in een cel negatieve uren kunt "faken", kun je er niet mee rekenen. Ga maar na: een werknemer kan niet min anderhalf uur hebben gewerkt. Er bestaat geen negatieve
tijd.
De overwegend meest gegeven, suksesvolle optie is om twee kolommen te hanteren één voor gewerkte (positieve) uren (en minuten) en één voor ingeleverde uren o.i.d. (ook positief). De tijden worden in beide kolommen positief ingevoerd. In een derde kolom (C)
trek je dan rij A van rij B af.
Prrrrrt. Ik was bezig met mijn research en antwoord en intussen gaf Jan al min of meer hetzelfde antwoord, maar dat kon ik natuurlijk niet zien.
Vraagje (gewoon omdat het me nu boeit). Hoe vermijd je het probleem dat een totaal aantal uren meer dan 24 (of 48, 72 enz.) wordt weergegeven als het aantal uren min 24*<aantal etmalen> omdat de dag die er nu bij hoort, niet getoond wordt? Als je bovendien
de weekuren van een werknemer noteert, kom je dit probleem in bij het invoeren van de uren in de tabel al tegen. Ik veronderstel dat het rekenwerk vervolgens wel goed gaat omdat de gehele inhoud van de cel wordt vermenigvuldigd met bijv. het uurloon, maar
het lijkt dan niet te kloppen.
Misschien is het toch handiger om werknemers te vertellen dat ze alleen maar 1/4, 1/2, 3/4 en hele uren mogen noteren, zodat 3:45 u 3,75 wordt enz. Dan ben je van het hele "gedonder" af.
We rekenen altijd op een basis van 10, behalve voor tijd, daar rekenen we op een basis van 60. Wiskundig gezien kun je leren rekenen op elke basis (bijv. binair). Een computer moet dat toch ook kunnen. Is er geen manier om Excel te dwingen te werken op basis
van 60 en dan de uitkomst van die tijden in een andere sheet/bestand die op basis van 10 rekent verder te laten rekenen. Of heb je daar een Cray voor nodig? :-)
David