Opslag begrijpen
Wanneer iemand vraagt: 'Hoeveel geheugen heeft die computer?', precies wat ze betekenen, is niet altijd duidelijk. Computers hebben geheugen nodig om na te denken over wat ze nodig hebben om te berekenen. Dit type geheugen, willekeurig toegangsgeheugen, wordt ook wel kortetermijngeheugen genoemd. Maar wat als u uw telefoon of laptop wilt uitschakelen en later iets weer wilt oppakken? Daar heb je ook geheugen voor nodig. Mensen gebruiken hetzelfde woord voor twee verschillende dingen.
Langetermijnopslag
Het tweede type geheugen wordt nauwkeuriger 'opslag' of 'langetermijngeheugen' genoemd. Het eerste type geheugen, RAM, is alleen actief wanneer de computer is ingeschakeld. Zodra de computer is uitgeschakeld (of een batterij uitvalt), gaat alles wat zich in het RAM-geheugen bevindt, weg. Langetermijnopslag is anders, waarbij gegevens worden opgeslagen op dingen die geen stroom nodig hebben.
Als u bijvoorbeeld items voor een boodschappenlijst wilt onthouden, kunt u deze opschrijven op papier en meenemen zodat u 'vergeet niet'. Je neemt iets uit je korte termijn geheugen (je hersenen) en zet het op iets dat zal duren (je lijst) zelfs als je het uit je geheugen verliest. U kunt gaan slapen en 's morgens uw boodschappenlijst ophalen en meenemen om te winkelen.
Typen van opslag
De spullen die worden gebruikt voor opslag zijn gevarieerd, maar de twee belangrijkste typen die we bekijken, zijn magnetische opslag en digitale opslag.
Harde schijven
Vroege computers gebruikten vaak magnetische tape om hun spullen op te slaan. Deze tape was vergelijkbaar met de audioband die werd gebruikt om muziek op te nemen en af te spelen. Een nadeel van tape was dat computers er geen gegevens 'willekeurig' op konden krijgen. Computers moesten terugspoelen of doorsturen via de tape om naar de plek te komen die ze nodig hadden. Dit kan een traag proces zijn.
Toen kwamen schijven die snel spunden en een arm en hoofd gebruikten om informatie te lezen en schrijven (zoals een recordspeler). Dit wordt een harde schijf of HDD genoemd. Deze gebruiken kleine magneten om gegevens zoals een tape te bewaren. In tegenstelling tot tape zijn HDD's veel sneller, breken ze niet zo veel en kunnen mensen snel informatie krijgen, ongeacht waar deze zich op de schijf bevindt.
Harde schijven worden nog steeds gebruikt, hoewel mensen ze minder gebruiken, omdat de fysieke grootte en kosten van het tweede type opslag, ssd-stations, omlaag zijn gekomen terwijl de hoeveelheid die ze kunnen opslaan is toegenomen.
Ssd-stations
Ssd's (Solid-State Drives) hebben geen bewegende onderdelen. Ze slaan gegevens op kleine circuits op in plaats van ge magnetiseerde schijven. Omdat ze geen bewegende delen hebben, breken ze meestal minder, zijn ze lichter en zijn ze meestal kleiner. Veel SSD's zijn sneller en gaan langer mee dan harde schijven. Ssd-schijven gebruiken ook minder vermogen.
Overeenkomsten
Zowel harde schijven als ssdstations kunnen veel informatie bevatten. Sommige van de grootste schijven kunnen terabytes aan gegevens bevatten.
Als je alle gegevens van slechts één van deze stations zou afdrukken en de bladen op elkaar zou stapelen, zou de stapel hoger zijn dan het hoogste gebouw ter wereld!
Deze stations maken ook op vergelijkbare wijze verbinding met de computer, zodat mensen het ene of het andere kunnen gebruiken zonder een nieuwe computer te hoeven kopen.