Programowanie po stronie serwera w Azure Confidential Ledger

Azure confidential ledger udostępnia funkcje programowania po stronie serwera do uruchamiania niestandardowej logiki wewnątrz rejestru. Korzystając z tych możliwości, można rozszerzyć funkcjonalność rejestru, pisząc niestandardowy kod uruchamiany w środowisku poufnych obliczeń i współdziałający z danymi rejestru.

Można tworzyć funkcje zdefiniowane przez użytkownika (UDF) i punkty końcowe zdefiniowane przez użytkownika (UDE), aby wykonywać różne operacje z różnymi poziomami dostosowywania. Funkcje UDF i UDE były wcześniej nazywane odpowiednio prostymi funkcjami zdefiniowanymi przez użytkownika i zaawansowanymi funkcjami zdefiniowanymi przez użytkownika. Po zdefiniowaniu UDF i UDE można wywoływać je za pomocą klientów Azure Confidential Ledger, aby uruchamiać je bezpośrednio wewnątrz aparatu rejestru.

Funkcje i zdarzenia zdefiniowane przez użytkownika

Azure Confidential Ledger oferuje dwie funkcje programowania po stronie serwera:

  • Funkcje zdefiniowane przez użytkownika (UDF): funkcje zdefiniowane przez użytkownika są prostymi funkcjami niestandardowymi zdefiniowanymi i wykonywanymi wewnątrz łańcucha bloków. Umożliwiają one wykonywanie prostych operacji przy użyciu JavaScript API i można je zintegrować z istniejącym interfejsem API zapisu rejestru. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Funkcje zdefiniowane przez użytkownika w rejestrze poufnym Azure.

  • Punkty końcowe zdefiniowane przez użytkownika (UDE): UDE to niestandardowe punkty końcowe, które definiujesz i udostępniasz w aplikacji rejestru. Użyj tych punktów końcowych, aby udostępnić bardziej zaawansowane interfejsy API z dostosowywalnymi parametrami, formatami danych i mechanizmami uwierzytelniania. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Punkty końcowe zdefiniowane przez użytkownika w rejestrze poufnym Azure.

Poniżej przedstawiono porównanie głównych funkcji i możliwości UDF i UDE:

Zdolność UDFs UDEs
Uruchamianie niestandardowej logiki biznesowej Tak Tak
Dostosowywanie argumentów/parametrów środowiska uruchomieniowego Tak Tak
Udostępnianie nowych interfejsów API/punktów końcowych Nie. Tak
Uruchamianie poszczególnych funkcji Tak Nie.
Uruchamianie punktów zaczepienia przed /po operacji zapisu wpisu rejestru Tak Nie.
Tworzenie i aktualizowanie kodu niestandardowego Tak (szczegółowa aktualizacja/usuwanie każdej funkcji) Tak (aktualizacja pakietu pojedynczej aplikacji dla wszystkich punktów końcowych)
Niestandardowe opcje środowiska uruchomieniowego języka JavaScript Tak (na każde wykonanie) Tak (globalnie)
Wykonywanie na węzłach zapasowych Nie. Tak
Obsługa wielu formatów danych dla danych wejściowych i wyjściowych Nie. Tak
Uwierzytelnianie niestandardowe i autoryzacja Nie. Tak
Scenariusze docelowe Wykonywanie niestandardowej prostej logiki oraz integracja z API księgi rachunkowej. Zaawansowane przypadki użycia wymagające niestandardowych interfejsów API i kontroli nad zaawansowanymi parametrami języka JavaScript

Przełączanie między UDFs i UDEs

Funkcje UDF i UDE są wzajemnie wykluczające się. Nie można tworzyć ani uruchamiać funkcji zdefiniowanych przez użytkownika (UDF), jeśli zdefiniowano elementy zdefiniowane przez użytkownika (UDE), i na odwrót. Wykonaj poniższe kroki, aby przełączyć się między dwiema funkcjami.

Ważne

Przełączanie między UDF i UDE jest operacją destruktywną. Wszystkie istniejące funkcje zdefiniowane przez użytkownika lub UDE są usuwane podczas przełączania się na inną funkcję. Przed kontynuowaniem wykonaj kopię zapasową wszystkich ważnych danych.

Od UDF do UDE

Aby przełączyć się z UDF do UDE, usuń wszystkie istniejące UDF:

  1. Lista wszystkich funkcji zdefiniowanych przez użytkownika, przechowywanych w rejestrze za pomocą GET /app/userDefinedFunctions API.

  2. Usuń każdy UDF, jeden po drugim przy użyciu interfejsu DELETE /app/userDefinedFunctions/{functionId} API.

Od UDE do UDF

Aby przełączyć się z UDEs na UDFs, zdefiniuj UDEs z pustymi definicjami modułów i punktów końcowych.

  1. Utwórz nowy pakiet aplikacji z następującą strukturą:

    {
    "metadata": {
        "endpoints": {}
    }, 
   "modules": []
}

  2. Wdróż pakiet aplikacji z treścią żądania zdefiniowaną w kroku 1 przy użyciu interfejsu PUT /app/userDefinedEndpoints API.

Dalsze kroki

Aby rozpocząć programowanie po stronie serwera w usłudze Azure Confidential Ledger, zobacz następujące artykuły:

Treści powiązane

  • Ostatnia aktualizacja o