RelationalDatabaseFacadeExtensions Klasa
Definicja
Ważne
Niektóre informacje odnoszą się do produktu w wersji wstępnej, który może zostać znacząco zmodyfikowany przed wydaniem. Firma Microsoft nie udziela żadnych gwarancji, jawnych lub domniemanych, w odniesieniu do informacji podanych w tym miejscu.
Metody rozszerzeń zwracane DatabaseFacade z Database tych metod mogą być używane tylko z dostawcami relacyjnej bazy danych.
public static class RelationalDatabaseFacadeExtensions
type RelationalDatabaseFacadeExtensions = class
Public Module RelationalDatabaseFacadeExtensions
- Dziedziczenie
-
RelationalDatabaseFacadeExtensions
Metody
BeginTransaction(DatabaseFacade, IsolationLevel) |
Uruchamia nową transakcję z danym IsolationLevelelementem . |
BeginTransactionAsync(DatabaseFacade, IsolationLevel, CancellationToken) |
Asynchronicznie rozpoczyna nową transakcję z danym IsolationLevelelementem . |
CloseConnection(DatabaseFacade) |
Zamyka bazowy DbConnectionelement . |
CloseConnectionAsync(DatabaseFacade) |
Zamyka bazowy DbConnectionelement . |
ExecuteSql(DatabaseFacade, FormattableString) |
Wykonuje daną bazę danych SQL i zwraca liczbę wierszy, których dotyczy problem. |
ExecuteSqlAsync(DatabaseFacade, FormattableString, CancellationToken) |
Wykonuje daną bazę danych SQL i zwraca liczbę wierszy, których dotyczy problem. |
ExecuteSqlCommand(DatabaseFacade, FormattableString) |
Przestarzałe.
Wykonuje daną bazę danych SQL i zwraca liczbę wierszy, których dotyczy problem. Należy pamiętać, że ta metoda nie uruchamia transakcji. Aby użyć tej metody z transakcją, pierwsze wywołanie BeginTransaction(DatabaseFacade, IsolationLevel) lub UseTransaction(DatabaseFacade, DbTransaction). Należy pamiętać, że bieżący ExecutionStrategy element nie jest używany przez tę metodę, ponieważ program SQL może nie być idempotentny i nie jest uruchamiany w transakcji. Można użyć metody ExecutionStrategy jawnie, upewniając się, że używasz również transakcji, jeśli sql nie jest idempotentny.
Podobnie jak w przypadku każdego interfejsu API, który akceptuje język SQL, ważne jest, aby sparametryzować wszelkie dane wejściowe użytkownika w celu ochrony przed atakiem polegającym na wstrzyknięciu kodu SQL. W ciągu zapytania SQL można uwzględnić symbole zastępcze parametrów, a następnie podać wartości parametrów jako dodatkowe argumenty. Wszystkie podane wartości parametrów zostaną automatycznie przekonwertowane na parametr DbParameter — |
ExecuteSqlCommand(DatabaseFacade, RawSqlString, IEnumerable<Object>) |
Przestarzałe.
Wykonuje daną bazę danych SQL i zwraca liczbę wierszy, których dotyczy problem. Należy pamiętać, że ta metoda nie uruchamia transakcji. Aby użyć tej metody z transakcją, pierwsze wywołanie BeginTransaction(DatabaseFacade, IsolationLevel) lub UseTransaction(DatabaseFacade, DbTransaction). Należy pamiętać, że bieżący ExecutionStrategy element nie jest używany przez tę metodę, ponieważ program SQL może nie być idempotentny i nie jest uruchamiany w transakcji. Można użyć metody ExecutionStrategy jawnie, upewniając się, że używasz również transakcji, jeśli sql nie jest idempotentny. Podobnie jak w przypadku każdego interfejsu API, który akceptuje język SQL, ważne jest, aby sparametryzować wszelkie dane wejściowe użytkownika w celu ochrony przed atakiem polegającym na wstrzyknięciu kodu SQL. W ciągu zapytania SQL można uwzględnić symbole zastępcze parametrów, a następnie podać wartości parametrów jako dodatkowe argumenty. Wszystkie podane wartości parametrów zostaną automatycznie przekonwertowane na parametr DbParameter. Możesz również rozważyć użycie metody ExecuteSqlInterpolated do utworzenia parametrów przy użyciu składni ciągu interpolowanego. |
ExecuteSqlCommand(DatabaseFacade, RawSqlString, Object[]) |
Przestarzałe.
Wykonuje daną bazę danych SQL i zwraca liczbę wierszy, których dotyczy problem. Należy pamiętać, że ta metoda nie uruchamia transakcji. Aby użyć tej metody z transakcją, pierwsze wywołanie BeginTransaction(DatabaseFacade, IsolationLevel) lub UseTransaction(DatabaseFacade, DbTransaction). Należy pamiętać, że bieżący ExecutionStrategy element nie jest używany przez tę metodę, ponieważ program SQL może nie być idempotentny i nie jest uruchamiany w transakcji. Można użyć metody ExecutionStrategy jawnie, upewniając się, że używasz również transakcji, jeśli sql nie jest idempotentny.
Podobnie jak w przypadku każdego interfejsu API, który akceptuje język SQL, ważne jest, aby sparametryzować wszelkie dane wejściowe użytkownika w celu ochrony przed atakiem polegającym na wstrzyknięciu kodu SQL. W ciągu zapytania SQL można uwzględnić symbole zastępcze parametrów, a następnie podać wartości parametrów jako dodatkowe argumenty. Wszystkie podane wartości parametrów zostaną automatycznie przekonwertowane na parametr DbParameter — |
ExecuteSqlCommand(DatabaseFacade, String, Object[]) |
Metody rozszerzeń zwracane DatabaseFacade z Database tych metod mogą być używane tylko z dostawcami relacyjnej bazy danych. |
ExecuteSqlCommandAsync(DatabaseFacade, FormattableString, CancellationToken) |
Przestarzałe.
Wykonuje daną bazę danych SQL i zwraca liczbę wierszy, których dotyczy problem. Należy pamiętać, że ta metoda nie uruchamia transakcji. Aby użyć tej metody z transakcją, pierwsze wywołanie BeginTransaction(DatabaseFacade, IsolationLevel) lub UseTransaction(DatabaseFacade, DbTransaction). Należy pamiętać, że bieżący ExecutionStrategy element nie jest używany przez tę metodę, ponieważ program SQL może nie być idempotentny i nie jest uruchamiany w transakcji. Można użyć metody ExecutionStrategy jawnie, upewniając się, że używasz również transakcji, jeśli sql nie jest idempotentny.
Podobnie jak w przypadku każdego interfejsu API, który akceptuje język SQL, ważne jest, aby sparametryzować wszelkie dane wejściowe użytkownika w celu ochrony przed atakiem polegającym na wstrzyknięciu kodu SQL. W ciągu zapytania SQL można uwzględnić symbole zastępcze parametrów, a następnie podać wartości parametrów jako dodatkowe argumenty. Wszystkie podane wartości parametrów zostaną automatycznie przekonwertowane na parametr DbParameter — |
ExecuteSqlCommandAsync(DatabaseFacade, RawSqlString, CancellationToken) |
Przestarzałe.
Wykonuje daną bazę danych SQL i zwraca liczbę wierszy, których dotyczy problem. Należy pamiętać, że ta metoda nie uruchamia transakcji. Aby użyć tej metody z transakcją, pierwsze wywołanie BeginTransaction(DatabaseFacade, IsolationLevel) lub UseTransaction(DatabaseFacade, DbTransaction). Należy pamiętać, że bieżący ExecutionStrategy element nie jest używany przez tę metodę, ponieważ program SQL może nie być idempotentny i nie jest uruchamiany w transakcji. Można użyć metody ExecutionStrategy jawnie, upewniając się, że używasz również transakcji, jeśli sql nie jest idempotentny.
Podobnie jak w przypadku każdego interfejsu API, który akceptuje język SQL, ważne jest, aby sparametryzować wszelkie dane wejściowe użytkownika w celu ochrony przed atakiem polegającym na wstrzyknięciu kodu SQL. W ciągu zapytania SQL można uwzględnić symbole zastępcze parametrów, a następnie podać wartości parametrów jako dodatkowe argumenty. Wszystkie podane wartości parametrów zostaną automatycznie przekonwertowane na parametr DbParameter — |
ExecuteSqlCommandAsync(DatabaseFacade, RawSqlString, IEnumerable<Object>, CancellationToken) |
Przestarzałe.
Wykonuje daną bazę danych SQL i zwraca liczbę wierszy, których dotyczy problem. Należy pamiętać, że ta metoda nie uruchamia transakcji. Aby użyć tej metody z transakcją, pierwsze wywołanie BeginTransaction(DatabaseFacade, IsolationLevel) lub UseTransaction(DatabaseFacade, DbTransaction). Należy pamiętać, że bieżący ExecutionStrategy element nie jest używany przez tę metodę, ponieważ program SQL może nie być idempotentny i nie jest uruchamiany w transakcji. Można użyć metody ExecutionStrategy jawnie, upewniając się, że używasz również transakcji, jeśli sql nie jest idempotentny. Podobnie jak w przypadku każdego interfejsu API, który akceptuje język SQL, ważne jest, aby sparametryzować wszelkie dane wejściowe użytkownika w celu ochrony przed atakiem polegającym na wstrzyknięciu kodu SQL. W ciągu zapytania SQL można uwzględnić symbole zastępcze parametrów, a następnie podać wartości parametrów jako dodatkowe argumenty. Wszystkie podane wartości parametrów zostaną automatycznie przekonwertowane na parametr DbParameter. Możesz również rozważyć użycie metody ExecuteSqlInterpolated do utworzenia parametrów przy użyciu składni ciągu interpolowanego. |
ExecuteSqlCommandAsync(DatabaseFacade, RawSqlString, Object[]) |
Przestarzałe.
Wykonuje daną bazę danych SQL i zwraca liczbę wierszy, których dotyczy problem. Należy pamiętać, że ta metoda nie uruchamia transakcji. Aby użyć tej metody z transakcją, pierwsze wywołanie BeginTransaction(DatabaseFacade, IsolationLevel) lub UseTransaction(DatabaseFacade, DbTransaction). Należy pamiętać, że bieżący ExecutionStrategy element nie jest używany przez tę metodę, ponieważ program SQL może nie być idempotentny i nie jest uruchamiany w transakcji. Można użyć metody ExecutionStrategy jawnie, upewniając się, że używasz również transakcji, jeśli sql nie jest idempotentny.
Podobnie jak w przypadku każdego interfejsu API, który akceptuje język SQL, ważne jest, aby sparametryzować wszelkie dane wejściowe użytkownika w celu ochrony przed atakiem polegającym na wstrzyknięciu kodu SQL. W ciągu zapytania SQL można uwzględnić symbole zastępcze parametrów, a następnie podać wartości parametrów jako dodatkowe argumenty. Wszystkie podane wartości parametrów zostaną automatycznie przekonwertowane na parametr DbParameter — |
ExecuteSqlCommandAsync(DatabaseFacade, String, CancellationToken, Object[]) |
Metody rozszerzeń zwracane DatabaseFacade z Database tych metod mogą być używane tylko z dostawcami relacyjnej bazy danych. |
ExecuteSqlInterpolated(DatabaseFacade, FormattableString) |
Wykonuje daną bazę danych SQL i zwraca liczbę wierszy, których dotyczy problem. |
ExecuteSqlInterpolatedAsync(DatabaseFacade, FormattableString, CancellationToken) |
Wykonuje daną bazę danych SQL i zwraca liczbę wierszy, których dotyczy problem. |
ExecuteSqlRaw(DatabaseFacade, String, IEnumerable<Object>) |
Wykonuje daną bazę danych SQL i zwraca liczbę wierszy, których dotyczy problem. |
ExecuteSqlRaw(DatabaseFacade, String, Object[]) |
Wykonuje daną bazę danych SQL i zwraca liczbę wierszy, których dotyczy problem. |
ExecuteSqlRawAsync(DatabaseFacade, String, CancellationToken) |
Wykonuje daną bazę danych SQL i zwraca liczbę wierszy, których dotyczy problem. |
ExecuteSqlRawAsync(DatabaseFacade, String, IEnumerable<Object>, CancellationToken) |
Wykonuje daną bazę danych SQL i zwraca liczbę wierszy, których dotyczy problem. |
ExecuteSqlRawAsync(DatabaseFacade, String, Object[]) |
Wykonuje daną bazę danych SQL i zwraca liczbę wierszy, których dotyczy problem. |
GenerateCreateScript(DatabaseFacade) |
Generuje skrypt, aby utworzyć wszystkie tabele dla bieżącego modelu. |
GetAppliedMigrations(DatabaseFacade) |
Pobiera wszystkie migracje, które zostały zastosowane do docelowej bazy danych. |
GetAppliedMigrationsAsync(DatabaseFacade, CancellationToken) |
Asynchronicznie pobiera wszystkie migracje, które zostały zastosowane do docelowej bazy danych. |
GetCommandTimeout(DatabaseFacade) |
Zwraca limit czasu (w sekundach) ustawiony dla poleceń wykonywanych za pomocą polecenia DbContext. |
GetConnectionString(DatabaseFacade) |
Pobiera podstawową parametry połączenia skonfigurowaną dla tego .DbContext |
GetDbConnection(DatabaseFacade) |
Pobiera podstawowe ADO.NET DbConnection dla tego pliku DbContext. |
GetMigrations(DatabaseFacade) |
Pobiera wszystkie migracje zdefiniowane w skonfigurowanym zestawie migracji. |
GetPendingMigrations(DatabaseFacade) |
Pobiera wszystkie migracje zdefiniowane w zestawie, ale nie zostały zastosowane do docelowej bazy danych. |
GetPendingMigrationsAsync(DatabaseFacade, CancellationToken) |
Asynchronicznie pobiera wszystkie migracje zdefiniowane w zestawie, ale nie zostały zastosowane do docelowej bazy danych. |
HasPendingModelChanges(DatabaseFacade) |
Zwraca wartość |
IsRelational(DatabaseFacade) |
Zwraca wartość |
Migrate(DatabaseFacade) |
Stosuje wszystkie oczekujące migracje dla kontekstu do bazy danych. Jeśli baza danych jeszcze nie istnieje, zostanie utworzona. |
MigrateAsync(DatabaseFacade, CancellationToken) |
Asynchronicznie stosuje wszelkie oczekujące migracje dla kontekstu do bazy danych. Jeśli baza danych jeszcze nie istnieje, zostanie utworzona. |
OpenConnection(DatabaseFacade) |
Otwiera bazowy DbConnectionelement . |
OpenConnectionAsync(DatabaseFacade, CancellationToken) |
Otwiera bazowy DbConnectionelement . |
SetCommandTimeout(DatabaseFacade, Nullable<Int32>) |
Ustawia limit czasu (w sekundach), który ma być używany dla poleceń wykonywanych za pomocą tego polecenia DbContext. |
SetCommandTimeout(DatabaseFacade, TimeSpan) |
Ustawia limit czasu do użycia dla poleceń wykonywanych za pomocą tego DbContextpolecenia . |
SetConnectionString(DatabaseFacade, String) |
Ustawia bazowe parametry połączenia skonfigurowane dla tego parametru DbContext. |
SetDbConnection(DatabaseFacade, DbConnection) |
Ustawia bazowe ADO.NET DbConnection dla tego .DbContext |
SetDbConnection(DatabaseFacade, DbConnection, Boolean) |
Ustawia bazowe ADO.NET DbConnection dla tego .DbContext |
SqlQuery<TResult>(DatabaseFacade, FormattableString) |
Tworzy zapytanie LINQ na podstawie nieprzetworzonego zapytania SQL, które zwraca zestaw wyników typu skalarnego natywnie obsługiwanego przez dostawcę bazy danych. |
SqlQueryRaw<TResult>(DatabaseFacade, String, Object[]) |
Tworzy zapytanie LINQ na podstawie nieprzetworzonego zapytania SQL, które zwraca zestaw wyników typu skalarnego natywnie obsługiwanego przez dostawcę bazy danych. |
UseTransaction(DatabaseFacade, DbTransaction) |
Ustawia wartość DbTransaction , która ma być używana przez operacje bazy danych na obiekcie DbContext. |
UseTransaction(DatabaseFacade, DbTransaction, Guid) |
Ustawia element DbTransaction , który ma być używany przez operacje bazy danych w obiekcie DbContext. |
UseTransactionAsync(DatabaseFacade, DbTransaction, CancellationToken) |
Ustawia element DbTransaction , który ma być używany przez operacje bazy danych w obiekcie DbContext. |
UseTransactionAsync(DatabaseFacade, DbTransaction, Guid, CancellationToken) |
Ustawia element DbTransaction , który ma być używany przez operacje bazy danych w obiekcie DbContext. |