dotnet publish

Ten artykuł dotyczy: ✔️ .NET Core 3.1 SDK i nowsze wersje

Nazwa

dotnet publish — Publikuje aplikację i jej zależności w folderze na potrzeby wdrożenia w systemie hostingu.

Streszczenie

dotnet publish [<PROJECT>|<SOLUTION>] [-a|--arch <ARCHITECTURE>]
    [-c|--configuration <CONFIGURATION>]
    [-f|--framework <FRAMEWORK>] [--force] [--interactive]
    [--manifest <PATH_TO_MANIFEST_FILE>] [--no-build] [--no-dependencies]
    [--no-restore] [--nologo] [-o|--output <OUTPUT_DIRECTORY>]
    [--os <OS>] [-r|--runtime <RUNTIME_IDENTIFIER>]
    [--sc|--self-contained [true|false]] [--no-self-contained]
    [-s|--source <SOURCE>] [--use-current-runtime, --ucr [true|false]]
    [-v|--verbosity <LEVEL>] [--version-suffix <VERSION_SUFFIX>]

dotnet publish -h|--help

Opis

dotnet publish Kompiluje aplikację, odczytuje jej zależności określone w pliku projektu i publikuje wynikowy zestaw plików w katalogu. Dane wyjściowe obejmują następujące zasoby:

  • Kod języka pośredniego (IL) w zestawie z rozszerzeniem dll .
  • Plik .deps.json , który zawiera wszystkie zależności projektu.
  • Plik .runtimeconfig.json , który określa środowisko uruchomieniowe udostępnione oczekiwane przez aplikację, a także inne opcje konfiguracji środowiska uruchomieniowego (na przykład typ odzyskiwania pamięci).
  • Zależności aplikacji, które są kopiowane z pamięci podręcznej NuGet do folderu wyjściowego.

Dane dotnet publish wyjściowe polecenia są gotowe do wdrożenia w systemie hostingu (na przykład serwer, komputer PC, Mac, laptop) do wykonania. Jest to jedyny oficjalnie obsługiwany sposób przygotowania aplikacji do wdrożenia. W zależności od typu wdrożenia określonego przez projekt system hostingu może lub nie ma zainstalowanego na nim współużytkowanego środowiska uruchomieniowego platformy .NET. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Publikowanie aplikacji .NET za pomocą interfejsu wiersza polecenia platformy .NET.

Niejawne przywracanie

Nie trzeba uruchamiaćdotnet restore, ponieważ jest ona uruchamiana niejawnie przez wszystkie polecenia, które wymagają przywrócenia, takie jak dotnet new, , dotnet builddotnet run, dotnet test, , dotnet publishi dotnet pack. Aby wyłączyć niejawne przywracanie, użyj --no-restore opcji .

Polecenie dotnet restore jest nadal przydatne w niektórych scenariuszach, w których jawne przywracanie ma sens, takie jak kompilacje ciągłej integracji w Azure DevOps Services lub w systemach kompilacji, które muszą jawnie kontrolować, kiedy odbywa się przywracanie.

Aby uzyskać informacje na temat zarządzania kanałami informacyjnymi NuGet, zobacz dokumentacjędotnet restore.

MSBuild

Polecenie dotnet publish wywołuje program MSBuild, który wywołuje element docelowy Publish . IsPublishable Jeśli właściwość jest ustawiona na dla określonego projektu, Publish nie można wywołać false obiektu docelowego, a dotnet publish polecenie uruchamia tylko niejawne przywracanie dotnet w projekcie.

Wszystkie przekazane dotnet publish parametry są przekazywane do programu MSBuild. Parametry -c i -o są mapować odpowiednio na właściwości i PublishDir programu MSBuildConfiguration.

Polecenie dotnet publish akceptuje opcje programu MSBuild, takie jak -p ustawianie właściwości i -l definiowanie rejestratora. Na przykład można ustawić właściwość MSBuild przy użyciu formatu: -p:<NAME>=<VALUE>.

Można również ustawić właściwości związane z publikowaniem, odwołując się do pliku pubxml . Przykład:

dotnet publish -p:PublishProfile=FolderProfile

W poprzednim przykładzie użyto pliku FolderProfile.pubxml znajdującego <się w folderze project_folder>/Properties/PublishProfiles . Jeśli podczas ustawiania PublishProfile właściwości określisz ścieżkę i rozszerzenie pliku, zostaną one zignorowane. Program MSBuild domyślnie wyszukuje w folderze Properties/PublishProfiles i zakłada rozszerzenie pliku pubxml . Aby określić ścieżkę i nazwę pliku wraz z rozszerzeniem, ustaw PublishProfileFullPath właściwość zamiast PublishProfile właściwości .

Następujące właściwości programu MSBuild zmieniają dane wyjściowe polecenia dotnet publish.

  • PublishReadyToRun

    Kompiluje zestawy aplikacji jako format ReadyToRun (R2R). R2R to forma kompilacji Z wyprzedzeniem (AOT). Aby uzyskać więcej informacji, zobacz ReadyToRun images (Obrazy ReadyToRun).

    Aby wyświetlić ostrzeżenia dotyczące brakujących zależności, które mogą powodować błędy środowiska uruchomieniowego, użyj polecenia PublishReadyToRunShowWarnings=true.

    Zalecamy określenie PublishReadyToRun w profilu publikowania, a nie w wierszu polecenia.

  • PublishSingleFile

    Pakuje aplikację do pliku wykonywalnego pojedynczego pliku specyficznego dla platformy. Aby uzyskać więcej informacji na temat publikowania w jednym pliku, zobacz dokument projektowy programu bundler z jednym plikiem.

    Zalecamy określenie tej opcji w pliku projektu, a nie w wierszu polecenia.

  • PublishTrimmed

    Przycina nieużywane biblioteki, aby zmniejszyć rozmiar wdrożenia aplikacji podczas publikowania samodzielnego pliku wykonywalnego. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Trim samodzielne wdrożenia i pliki wykonywalne. Dostępne od zestawu .NET 6 SDK.

    Zalecamy określenie tej opcji w pliku projektu, a nie w wierszu polecenia.

Więcej informacji można znaleźć w następujących zasobach:

Pobieranie manifestu obciążenia

Po uruchomieniu tego polecenia inicjuje asynchroniczne pobieranie manifestów reklamowych dla obciążeń. Jeśli pobieranie jest nadal uruchomione po zakończeniu tego polecenia, pobieranie zostanie zatrzymane. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Manifesty reklamowe.

Argumenty

  • PROJECT|SOLUTION

    Projekt lub rozwiązanie do opublikowania.

    • PROJECT to ścieżka i nazwa pliku projektu C#, F# lub Visual Basic albo ścieżka do katalogu zawierającego plik projektu C#, F# lub Visual Basic. Jeśli katalog nie zostanie określony, zostanie domyślnie określony bieżący katalog.

    • SOLUTION to ścieżka i nazwa pliku rozwiązania (rozszerzenie sln ) lub ścieżka do katalogu zawierającego plik rozwiązania. Jeśli katalog nie zostanie określony, zostanie domyślnie określony bieżący katalog.

Opcje

  • -a|--arch <ARCHITECTURE>

    Określa architekturę docelową. Jest to skrócona składnia ustawiania identyfikatora środowiska uruchomieniowego (RID), gdzie podana wartość jest połączona z domyślnym identyfikatorem RID. Na przykład na maszynie win-x64 , określając --arch x86 identyfikator RID na win-x86wartość . Jeśli używasz tej opcji, nie używaj -r|--runtime tej opcji. Dostępne od wersji zapoznawczej 7 platformy .NET 6.

  • -c|--configuration <CONFIGURATION>

    Definiuje konfigurację kompilacji. Wartość domyślna dla większości projektów to Debug, ale można zastąpić ustawienia konfiguracji kompilacji w projekcie.

  • -f|--framework <FRAMEWORK>

    Publikuje aplikację dla określonej platformy docelowej. Należy określić strukturę docelową w pliku projektu.

  • --force

    Wymusza rozwiązanie wszystkich zależności, nawet jeśli ostatnie przywracanie zakończyło się pomyślnie. Określenie tej flagi jest takie samo jak usunięcie pliku project.assets.json .

  • -?|-h|--help

    Wyświetla opis sposobu używania polecenia .

  • --interactive

    Umożliwia zatrzymanie polecenia i oczekiwanie na wprowadzenie lub działanie użytkownika. Na przykład w celu ukończenia uwierzytelniania. Dostępne od zestawu .NET Core 3.0 SDK.

  • --manifest <PATH_TO_MANIFEST_FILE>

    Określa jeden lub kilka manifestów docelowych , które mają być używane do przycinania zestawu pakietów publikowanych w aplikacji. Plik manifestu jest częścią danych wyjściowych dotnet store polecenia . Aby określić wiele manifestów, dodaj --manifest opcję dla każdego manifestu.

  • --no-build

    Nie kompiluje projektu przed opublikowaniem. Ponadto niejawnie ustawia flagę --no-restore .

  • --no-dependencies

    Ignoruje odwołania do projektu i przywraca tylko projekt główny.

  • --nologo

    Nie wyświetla baneru startowego ani wiadomości o prawach autorskich.

  • --no-restore

    Nie wykonuje niejawnego przywracania podczas uruchamiania polecenia.

  • -o|--output <OUTPUT_DIRECTORY>

    Określa ścieżkę katalogu wyjściowego.

    Jeśli nie zostanie określony, wartość domyślna to [project_file_folder]/bin/[configuration]/[framework]/publish/ dla plików wykonywalnych zależnych od platformy i plików binarnych międzyplatformowych. Wartość domyślna to [project_file_folder]/bin/[configuration]/[framework]/[runtime]/publish/ dla samodzielnego pliku wykonywalnego.

    W projekcie internetowym, jeśli folder wyjściowy znajduje się w folderze projektu, kolejne dotnet publish polecenia powodują zagnieżdżone foldery wyjściowe. Jeśli na przykład folder projektu to myproject, a folder wyjściowy publikowania to myproject/publish, a następnie uruchomisz dotnet publish dwa razy, drugi przebieg umieszcza pliki zawartości, takie jak pliki.config i json w folderze myproject/publish/publish.publish. Aby uniknąć zagnieżdżania folderów publikowania, określ folder publikowania, który nie znajduje się bezpośrednio w folderze projektu, lub wyklucz folder publikowania z projektu. Aby wykluczyć folder publikowania o nazwie publishoutput, dodaj następujący element do PropertyGroup elementu w pliku csproj :

    <DefaultItemExcludes>$(DefaultItemExcludes);publishoutput**</DefaultItemExcludes>
    
    • Zestaw .NET Core 3.x SDK i nowsze

      Jeśli określisz ścieżkę względną podczas publikowania projektu, wygenerowany katalog wyjściowy jest względny względem bieżącego katalogu roboczego, a nie lokalizacji pliku projektu.

      Jeśli podczas publikowania rozwiązania określisz ścieżkę względną, wszystkie dane wyjściowe dla wszystkich projektów zostaną przekierowane do określonego folderu względem bieżącego katalogu roboczego. Aby opublikować dane wyjściowe, przejdź do oddzielnych folderów dla każdego projektu, określ ścieżkę względną przy użyciu właściwości msbuild PublishDir zamiast --output opcji. Na przykład dotnet publish -p:PublishDir=.\publish wysyła dane wyjściowe publikowania dla każdego projektu do publish folderu w folderze zawierającym plik projektu.

    • Zestaw SDK platformy .NET Core 2.x

      Jeśli określisz ścieżkę względną podczas publikowania projektu, wygenerowany katalog wyjściowy jest względny względem lokalizacji pliku projektu, a nie do bieżącego katalogu roboczego.

      Jeśli określisz ścieżkę względną podczas publikowania rozwiązania, dane wyjściowe każdego projektu przechodzą do oddzielnego folderu względem lokalizacji pliku projektu. Jeśli określisz ścieżkę bezwzględną podczas publikowania rozwiązania, wszystkie dane wyjściowe publikowania dla wszystkich projektów zostaną wprowadzone do określonego folderu.

  • --os <OS>

    Określa docelowy system operacyjny. Jest to skrócona składnia ustawiania identyfikatora środowiska uruchomieniowego (RID), gdzie podana wartość jest połączona z domyślnym identyfikatorem RID. Na przykład na maszynie win-x64 określ ustawienie --os linux identyfikatora RID na linux-x64wartość . Jeśli używasz tej opcji, nie używaj -r|--runtime opcji. Dostępne od platformy .NET 6.

  • --sc|--self-contained [true|false]

    Publikuje środowisko uruchomieniowe platformy .NET z aplikacją, aby środowisko uruchomieniowe nie musi być zainstalowane na maszynie docelowej. Wartość domyślna to true , jeśli określono identyfikator środowiska uruchomieniowego, a projekt jest projektem wykonywalnym (a nie projektem biblioteki). Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Publikowanie aplikacji .NET i Publikowanie aplikacji .NET za pomocą interfejsu wiersza polecenia platformy .NET.

    Jeśli ta opcja jest używana bez określenia true lub false, wartość domyślna to true. W takim przypadku nie umieszczaj rozwiązania ani argumentu projektu bezpośrednio po --self-contained, ponieważ true lub false jest oczekiwana w tej sytuacji.

  • --no-self-contained

    Odpowiednik .--self-contained false

  • --source <SOURCE>

    Identyfikator URI źródła pakietu NuGet do użycia podczas operacji przywracania.

  • -r|--runtime <RUNTIME_IDENTIFIER>

    Publikuje aplikację dla danego środowiska uruchomieniowego. Aby uzyskać listę identyfikatorów środowiska uruchomieniowego (RID), zobacz wykaz identyfikatorów RID. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Publikowanie aplikacji .NET i Publikowanie aplikacji .NET za pomocą interfejsu wiersza polecenia platformy .NET. Jeśli używasz tej opcji, użyj --self-contained lub --no-self-contained również.

  • -v|--verbosity <LEVEL>

    Ustawia poziom szczegółowości polecenia. Dozwolone wartości to q[uiet], , m[inimal], d[etailed]n[ormal], i diag[nostic]. Wartość domyślna to minimal. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz LoggerVerbosity.

  • --use-current-runtime, --ucr [true|false]

    Ustawia element RuntimeIdentifier na platformę przenośną RuntimeIdentifier na podstawie jednej z maszyn. Dzieje się to niejawnie z właściwościami, które wymagają RuntimeIdentifier, takich jak SelfContained, PublishAot, PublishSelfContained, , PublishSingleFilei PublishReadyToRun. Jeśli właściwość ma wartość false, ta niejawna rozdzielczość nie będzie już występować.

  • --version-suffix <VERSION_SUFFIX>

    Definiuje sufiks wersji, który ma zastąpić gwiazdkę (*) w polu wersji pliku projektu.

Przykłady

  • Utwórz plik binarny wieloplatformowy zależny od platformy dla projektu w bieżącym katalogu:

    dotnet publish
    

    Począwszy od zestawu .NET Core 3.0 SDK, w tym przykładzie tworzony jest również plik wykonywalny zależny od struktury dla bieżącej platformy.

  • Utwórz własny plik wykonywalny dla projektu w bieżącym katalogu dla określonego środowiska uruchomieniowego:

    dotnet publish --runtime osx.10.11-x64
    

    Identyfikator RID musi znajdować się w pliku projektu.

  • Utwórz plik wykonywalny zależny od struktury dla projektu w bieżącym katalogu dla określonej platformy:

    dotnet publish --runtime osx.10.11-x64 --self-contained false
    

    Identyfikator RID musi znajdować się w pliku projektu. Ten przykład dotyczy zestawu .NET Core 3.0 SDK i nowszych wersji.

  • Opublikuj projekt w bieżącym katalogu dla określonego środowiska uruchomieniowego i struktury docelowej:

    dotnet publish --framework netcoreapp3.1 --runtime osx.10.11-x64
    
  • Opublikuj określony plik projektu:

    dotnet publish ~/projects/app1/app1.csproj
    
  • Opublikuj bieżącą aplikację, ale nie przywracaj odwołań do projektu (P2P), tylko projekt główny podczas operacji przywracania:

    dotnet publish --no-dependencies
    

Zobacz też