Polecenie cmdlet Invoke-CimMethod wywołuje metodę klasy CIM lub wystąpienia modelu CIM przy użyciu par name-value określonych przez parametr Arguments.
Jeśli nie określono parametru InputObject, polecenie cmdlet działa na jeden z następujących sposobów:
Jeśli nie określono parametru ComputerName ani parametru CimSession, to to polecenie cmdlet działa w lokalnej sesji instrumentacji zarządzania Windows (WMI) przy użyciu sesji modelu obiektów składników (COM).
Jeśli określono parametr ComputerName lub parametr CimSession, to polecenie cmdlet działa na serwerze CIM określonym przez parametr ComputerName lub parametr CimSession.
Jeśli określono parametr InputObject, polecenie cmdlet działa w jeden z następujących sposobów:
Jeśli nie określono parametru ComputerName ani parametru CimSession, to to polecenie cmdlet używa sesji CIM lub nazwy komputera z obiektu wejściowego.
Jeśli określono parametr ComputerName lub CimSession, to to polecenie cmdlet używa wartości parametru CimSession lub Wartości parametru ComputerName. Nie jest to typowy scenariusz.
Przykłady
Przykład 1: Wywoływanie metody
W tym przykładzie wywoływana jest metoda Terminate klasy Win32_Process.
$method = @{
Query = 'select * from Win32_Process where name like "notepad%"'
MethodName = "Terminate"
}
Invoke-CimMethod @method
Przykład 2. Wywoływanie metody przy użyciu obiektu wystąpienia modelu CIM
Ten przykład pobiera obiekt wystąpienia modelu CIM i przechowuje go w zmiennej o nazwie $x przy użyciu polecenia cmdlet Get-CimInstance. Zawartość zmiennej jest następnie używana jako InputObject dla polecenia cmdlet Invoke-CimMethod. Metoda GetOwner jest wywoływana dla CimInstance.
$x = Get-CimInstance -Query 'Select * from Win32_Process where name like "notepad%"'
Invoke-CimMethod -InputObject $x -MethodName GetOwner
Przykład 3. Wywoływanie metody statycznej przy użyciu argumentów
W tym przykładzie wywoływana jest metoda Create o nazwie przy użyciu parametru Arguments.
Określa parametry, które mają być przekazywane do wywoływanej metody. Określ wartości tego parametru jako pary name-value przechowywane w tabeli skrótów. Kolejność wprowadzonych wartości nie jest ważna.
Uruchamia polecenie przy użyciu określonej sesji CIM. Wprowadź zmienną zawierającą sesję modelu CIM lub polecenie, które tworzy lub pobiera sesję modelu CIM, na przykład polecenia cmdlet New-CimSession lub Get-CimSession. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz about_CimSession.
Określa nazwę klasy CIM, dla której ma być wykonywana operacja. Ten parametr jest używany tylko dla metod statycznych. Można użyć uzupełniania za pomocą tabulatora, aby przeglądać listę klas, ponieważ PowerShell pobiera spis klas z lokalnego serwera WMI, aby wyświetlić listę ich nazw.
Określa nazwę komputera, na którym chcesz uruchomić operację CIM. Można określić w pełni kwalifikowaną nazwę domeny (FQDN), nazwę NetBIOS lub adres IP.
W przypadku korzystania z tego parametru polecenie cmdlet tworzy sesję tymczasową na określonym komputerze przy użyciu protokołu WsMan. W przeciwnym razie polecenie cmdlet wykonuje operację na komputerze lokalnym przy użyciu modelu obiektów składników (COM).
Połącz się przy użyciu sesji modelu CIM, aby uzyskać lepszą wydajność, gdy na tym samym komputerze jest wykonywanych wiele operacji.
Określa obiekt wystąpienia modelu CIM, który ma być używany jako dane wejściowe w celu wywołania metody. Ten parametr może służyć tylko do wywoływania metod wystąpienia. Aby wywołać metody statyczne klasy, użyj parametru klasy lub parametru CimClass.
Określa nazwę metody CIM, która ma być wywoływana. Ten parametr jest obowiązkowy i nie może być pusty ani mieć wartości null. Aby wywołać statyczną metodę klasy CIM, użyj parametru ClassName lub parametru CimClass.
Określa przestrzeń nazw dla operacji CIM. Domyślna przestrzeń nazw to root/CIMV2. Za pomocą uzupełniania za pomocą klawisza Tab można przeglądać listę przestrzeni nazw, ponieważ PowerShell pobiera listę przestrzeni nazw z lokalnego serwera WMI w celu udostępnienia listy przestrzeni nazw.
Określa czas, przez który polecenie cmdlet czeka na odpowiedź od komputera. Domyślnie wartość to 0, co oznacza, że polecenie cmdlet używa domyślnej wartości limitu czasu dla serwera.
Jeśli parametr OperationTimeoutSec jest ustawiony na wartość mniejszą niż domyślny limit czasu ponawiania próby połączenia przez 3 minuty, błędy sieci, które trwają dłużej niż wartość parametru OperationTimeoutSec nie są możliwe do odzyskania.
Określa zapytanie do uruchomienia na serwerze CIM. Metoda jest wywoływana na wystąpieniach odebranych w wyniku zapytania. Dialekt zapytania można określić przy użyciu parametru QueryDialect.
Jeśli określona wartość zawiera cudzysłowy podwójne ("), apostrofy (') lub ukośnik odwrotny (\), należy użyć tych znaków, prefiksując je znakiem ukośnika odwrotnego (\). Jeśli określona wartość używa operatora LIKE WQL, należy użyć następujących znaków, ujęcie ich w nawiasy kwadratowe ([]): procent (%), podkreślenie (_) lub otwierając nawias kwadratowy ([).
Określa jednolity identyfikator zasobu (URI) klasy zasobów lub jej wystąpienia.
Identyfikator URI służy do identyfikowania określonego typu zasobu, takiego jak dyski lub procesy, na komputerze.
Identyfikator URI składa się z prefiksu i ścieżki do zasobu. Przykład:
Domyślnie, jeśli nie określisz tego parametru, używany jest identyfikator URI zasobu standardowego DMTF http://schemas.dmtf.org/wbem/wscim/1/cim-schema/2/, a nazwa klasy jest dołączana do niego.
ResourceUri można używać tylko z sesjami modelu CIM utworzonymi przy użyciu protokołu WSMan lub podczas określania parametru ComputerName, który tworzy sesję modelu CIM przy użyciu narzędzia WSMan.
Po określeniu tego parametru bez określania parametru ComputerName lub podczas określania sesji modelu ciM utworzonej przy użyciu protokołu DCOM występuje błąd. Protokół DCOM nie obsługuje parametru ResourceUri.
Jeśli określono zarówno parametr ResourceUri, jak i parametr Filter, parametr Filter zostanie zignorowany.
To polecenie cmdlet obsługuje typowe parametry: -Debug, -ErrorAction, -ErrorVariable, -InformationAction, -InformationVariable, -OutBuffer, -OutVariable, -PipelineVariable, -ProgressAction, -Verbose, -WarningAction i -WarningVariable. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz about_CommonParameters.
Źródło tej treści można znaleźć na GitHubie, gdzie można także tworzyć i przeglądać problemy oraz pull requesty. Więcej informacji znajdziesz w naszym przewodniku dla współautorów.
