Dodatek — odpowiedzi na pytania kontrolne

Niniejszy dodatek zawiera zwięzłe odpowiedzi na pytania przeglądowe znalezione na końcu każdego rozdziału. Użyj go, aby zweryfikować zrozumienie i wzmocnić kluczowe pojęcia.

Rozdział 1 — wprowadzenie do programu PowerShell

1. Użyj zmiennej automatycznej $PSVersionTable .
2. Tylko wtedy, gdy musisz pominąć kontrolę konta użytkownika (UAC) dla zadań wymagających podniesienia uprawnień na komputerze lokalnym.
3. Domyślne zasady wykonywania w systemach klienckich Windows to Restricted, co uniemożliwia uruchamianie skryptów.
4. Użyj Get-ExecutionPolicy polecenia, aby określić bieżącą politykę wykonywania.
5. Użyj Set-ExecutionPolicy (na przykład Set-ExecutionPolicy -ExecutionPolicy RemoteSigned).

Rozdział 2 — System pomocy

1. Nie. Parametr DisplayName w Get-Service jest określony nazwą, a nie pozycją.
2. Get-Process ma sześć zestawów parametrów.
3. Użyj Get-Command -Noun EventLog.
4. Użyj Get-Process -Name powershell.
5. Uruchom Update-Help (podwyższony poziom uprawnień jako administrator w programie Windows PowerShell), aby pobrać i zainstalować najnowszą zawartość pomocy.

Rozdział 3 . Odnajdywanie obiektów, właściwości i metod

1. Get-Process tworzy System.Diagnostics.Process obiekt.
2. Przekieruj polecenie do Get-Member.
3. Sprawdź, czy obiekt ma metodę wykonującą akcję.
4. Użyj parametru PassThru polecenia, jeśli istnieje.
5. Uruchom polecenie raz i zapisz wyniki w zmiennej, aby uniknąć wielokrotnego generowania dużych ilości danych wyjściowych podczas tworzenia prototypów.

Rozdział 4 — One-Liners i potok

1. Jeden potok programu PowerShell jest jednym potokiem ciągłym, niezależnie od liczby linii fizycznych, które obejmuje.
2. Naturalne podziały wierszy mogą występować przy znakach, takich jak pałka (|), przecinek (,), nawiasy kwadratowe ([ ]), nawiasy klamrowe ({ }) i nawiasy okrągłe (( )).
3. Należy zastosować filtrację z lewej strony, aby poprawić wydajność i efektywność przez zmniejszenie ilości danych przekazywanych przez potok.
4. Polecenie może akceptować dane wejściowe z potoku na podstawie wartości (typu) lub nazwy właściwości.
5. Ponieważ większość treści w Galeria programu PowerShell jest współtworzyna przez społeczność i może nie zostać zweryfikowana, należy ją przejrzeć i przetestować przed użyciem.

Rozdział 5 . Formatowanie, aliasy, dostawcy, porównanie

1. Ponieważ polecenia cmdlet formatowania tworzą obiekty formatu, które przerywają działanie pipeline'u i nie mogą być używane przez większość innych poleceń.
2. Użyj Get-Alias -Name % polecenia , aby określić rzeczywiste polecenie cmdlet.
3. Ponieważ aliasy zmniejszają czytelność i przenośność, utrudniając innym osobom zrozumienie skryptów.
4. Służy Get-ChildItem -Path HKLM:\, HKCU:\ do wyświetlania listy kluczy rejestru w obu gałęziach.
5. Operator -replace jest domyślnie niewrażliwy na wielkość liter, natomiast metoda .Replace() rozróżnia wielkość liter.

Rozdział 6 — Sterowanie przepływem

1. ForEach-Object przetwarza elementy pojedynczo z potoku (strumieniowania), podczas gdy foreach instrukcja przetwarza elementy z kolekcji już załadowanej do pamięci.
2. Pętla while ocenia swój warunek przed uruchomieniem, więc może nie zostać uruchomiona w ogóle, jeśli warunek jest fałszywy, w przeciwieństwie do do while i do until, które są uruchamiane co najmniej raz.
3. break całkowicie kończy pętlę, pomijając continue bieżącą iterację i przechodzi do następnej.

Rozdział 7 — Korzystanie z usługą WMI

1. Polecenia cmdlet usługi WMI (na przykład Get-WmiObject) są starsze i używają modelu DCOM, natomiast polecenia cmdlet modelu CIM (na przykład Get-CimInstance) są nowsze i domyślnie używają narzędzia WSMan.
2. WSMan (Windows zdalne zarządzanie).
3. Sesje modelu ciM umożliwiają ponowne używanie połączeń, obsługę poświadczeń alternatywnych, zwiększanie wydajności i upraszczanie zarządzania wieloma połączeniami zdalnymi.
4. Utwórz opcję sesji z New-CimSessionOption, na przykład aby użyć DCOM, przekaż ją do New-CimSession, a następnie skorzystaj z tej sesji z Get-CimInstance.
5. Użyj Remove-CimSession.

Rozdział 8 — Zdalna komunikacja programu PowerShell

1. Użyj Enable-PSRemoting.
2. Użyj Enter-PSSession.
3. Umożliwia ona używanie sesji trwałej zamiast określania nazwy komputera i poświadczeń przy użyciu każdego polecenia.
4. Tak, możesz użyć sesji programu PowerShell (PSSession) w scenariuszu interaktywnego zdalnego dostępu jeden na jeden.
5. Polecenia cmdlet uruchamiane lokalnie zwracają obiekty na żywo z metodami, podczas gdy polecenia zdalne zwracają deserializowane obiekty bez metod.

Rozdział 9 — Funkcje

1. Użyj Get-Verb.
2. [CmdletBinding()] Dodaj atrybut do funkcji.
3. Gdy funkcja wprowadza zmiany w stanie systemu lub wykonuje potencjalnie wpływające akcje.
4. Podaj wartość -ErrorAction Stop.
5. Aby udokumentować sposób użycia funkcji, tak aby zarówno ty, jak i inni mogli ją łatwo zrozumieć i uzyskać dostęp do pomocy w usłudze Get-Help.

Rozdział 10 — moduły skryptów

1. .psm1 Utwórz plik i umieść w nim funkcje.
2. Użycie zatwierdzonych czasowników zapewnia spójność, unika ostrzeżeń i zwiększa możliwości odnajdywania.
3. Użyj New-ModuleManifest.
4. Użyj Export-ModuleMember w .psm1 pliku lub określ funkcje w FunctionsToExport polu .psd1 pliku.
5. Moduł musi znajdować się w folderze o tej samej nazwie co moduł, umieszczonym w ścieżce wymienionej w $env:PSModulePath, i zawierać właściwy plik modułu (.psm1 lub manifest).

Uwagi końcowe

• Odpowiedzi te są celowo zwięzłe, aby wzmocnić kluczowe pojęcia.
• Ponownie zajmij się rozdziałami, aby lepiej zrozumieć.