Omówienie obiektów zdefiniowanych przez użytkownika języka U-SQL

U-SQL: obiekty zdefiniowane przez użytkownika: UDO

Język U-SQL umożliwia definiowanie niestandardowych obiektów programowalności, które są nazywane obiektami zdefiniowanymi przez użytkownika lub obiektami UDO.

Poniżej znajduje się lista UDO w języku U-SQL:

• Wyodrębniacze zdefiniowane przez użytkownika

  • Wyodrębnianie wiersz po wierszu
  • Służy do implementacji wyodrębniania danych z plików o niestandardowej strukturze.

• Wyjściowniki definiowane przez użytkownika

  • Wyświetlaj dane wiersz po wierszu
  • Służy do wyprowadzania niestandardowych typów danych lub niestandardowych formatów plików

• Procesory zdefiniowane przez użytkownika

  • Przetwórz jeden wiersz i wygeneruj jeden wiersz
  • Służy do zmniejszania liczby kolumn lub tworzenia nowych kolumn z wartościami pochodzącymi z istniejącego zestawu kolumn

• Aplikacje zdefiniowane przez użytkownika

  • Wykonaj jeden wiersz i wygeneruj od 0 do n wierszy
  • Używane z zastosowaniem OUTER/CROSS APPLY

• Kombinatory zdefiniowane przez użytkownika

  • Łączy zestawy wierszy — zdefiniowane przez użytkownika operacje JOIN

• Reduktory zdefiniowane przez użytkownika

  • Weź n wierszy i przekształć w jeden wiersz
  • Służy do zmniejszenia liczby wierszy

Funkcja UDO jest zwykle wywoływana jawnie w skrypcie U-SQL w ramach następujących instrukcji U-SQL:

• EKSTRAKT
• OUTPUT
• PROCES
• ŁĄCZYĆ
• ZMNIEJSZYĆ

Uwaga / Notatka

Funkcje UDO są ograniczone do korzystania z pamięci 0,5 Gb. To ograniczenie pamięci nie ma zastosowania do lokalnych wykonań.

Dalsze kroki

• Przewodnik dotyczący programowania języka U-SQL — omówienie
• Przewodnik po programowalności U-SQL — UDT i UDAGG