Tryb automatycznego zatwierdzania

W trybie automatycznego zatwierdzania każda operacja bazy danych jest transakcją zatwierdzoną podczas wykonywania. Ten tryb jest odpowiedni dla wielu rzeczywistych transakcji, które składają się z pojedynczej instrukcji SQL. Nie trzeba ograniczać ani określać ukończenia tych transakcji. W bazach danych bez obsługi transakcji tryb automatycznego zatwierdzania jest jedynym obsługiwanym trybem. W takich bazach danych instrukcje są zatwierdzane podczas ich wykonywania i nie ma możliwości wycofania ich; dlatego są one zawsze w trybie automatycznego zatwierdzania.

Jeśli bazowa usługa DBMS nie obsługuje transakcji w trybie automatycznego zatwierdzania, sterownik może je emulować, ręcznie zatwierdzając każdą instrukcję SQL podczas wykonywania.

Jeśli partia instrukcji SQL jest wykonywana w trybie automatycznego zatwierdzania, jest specyficzna dla źródła danych, gdy instrukcje w partii są zatwierdzane. Można je zatwierdzać podczas wykonywania lub jako całość po wykonaniu całej partii. Niektóre źródła danych mogą obsługiwać oba te zachowania i mogą zapewnić sposób wybierania jednego lub drugiego. W szczególności, jeśli w środku partii wystąpi błąd, jest to źródło danych specyficzne dla tego, czy instrukcje już wykonane są zatwierdzone, czy wycofane. W związku z tym aplikacje, które korzystają z partii i wymagają ich zatwierdzenia lub wycofania jako całości, powinny wykonywać partie tylko w trybie zatwierdzania ręcznego.