Reguły obsługi diagnostycznej

Poniższe reguły określają obsługę diagnostyki w funkcjach SQLGetDiagRec i SQLGetDiagField.

Dla wszystkich składników ODBC:

• Nie może zastępować, zmieniać ani maskować błędów ani ostrzeżeń odebranych z innego składnika ODBC.

• Może dodać dodatkowy rekord stanu po otrzymaniu komunikatu diagnostycznego z innego składnika ODBC. Dodany rekord musi dodać rzeczywistą wartość informacji do oryginalnej wiadomości.

W przypadku składnika ODBC, który bezpośrednio interfejsuje źródło danych:

• Musi poprzedzać identyfikator dostawcy, identyfikator składnika i identyfikator źródła danych przed komunikatem diagnostycznym otrzymywanym ze źródła danych.

• Musi zachować natywny kod błędu źródła danych.

• Musi zachować komunikat diagnostyczny źródła danych.

W przypadku dowolnego składnika ODBC, który generuje błąd lub ostrzeżenie niezależne od źródła danych:

• Musi podać poprawną wartość SQLSTATE dla błędu lub ostrzeżenia.

• Musi wygenerować tekst komunikatu diagnostycznego.

• Musi prefiksować identyfikator dostawcy oraz identyfikator składnika do komunikatu diagnostycznego.

• Należy zwrócić natywny kod błędu, jeśli jest on dostępny i znaczący.

Dla składnika ODBC, który interfejsuje z Menedżerem sterowników:

• Należy zainicjować argumenty wyjściowe SQLGetDiagRec i SQLGetDiagField.

• Podczas wywołania funkcji należy sformatować i zwrócić informacje diagnostyczne jako argumenty wyjściowe SQLGetDiagRec i SQLGetDiagField.

W przypadku jednego składnika ODBC innego niż Menedżer sterowników:

• Należy ustawić wartość SQLSTATE na podstawie błędu natywnego. W przypadku sterowników opartych na plikach i sterowników opartych na systemie DBMS, które nie korzystają z bramy, sterownik musi ustawić wartość SQLSTATE. W przypadku sterowników opartych na systemie DBMS korzystających z bramy, sterownik lub brama, która obsługuje ODBC, może ustawić wartość SQLSTATE.