Jak używać Notesy Wielojęzyczne
Możesz zainstalować Notesy Wielojęzyczne jako rozszerzenie dla programu Visual Studio Code. Rozszerzenie Polyglot Notebook jest obsługiwane przez program .NET Interactive. .NET Interactive to nowoczesny i innowacyjny aparat oraz interfejs API oparty na platformie .NET do interaktywnego uruchamiania i edytowania kodu.
Aby rozpocząć, musisz zainstalować najnowszy zestaw .NET SDK. Należy również zainstalować rozszerzenie Polyglot Notebooks w programie Visual Studio Code. Z tego miejsca możesz tworzyć i uruchamiać notesy i wykonywać wiele innych czynności.
Tworzenie notesu
Teraz, po zainstalowaniu notesu Polyglot Notebook, porozmawiajmy trochę o tworzeniu notesu.
Podczas instalowania rozszerzenia Polyglot instaluje zestaw poleceń dostępnych za pośrednictwem palety poleceń (Ctrl + Shift + P). Każde polecenie umożliwia wykonywanie oddzielnego działania. Oto niektóre z zainstalowanych poleceń:
- Polyglot Notebook: Otwórz Notes: to polecenie otwiera notes, aby można było z nim pracować.
- Polyglot Notebook: Utwórz nowy pusty notebook: to polecenie tworzy nowy notebook i umożliwia wybranie preferowanego formatu pliku i języka programowania.
- Notatnik Polyglot: Zatrzymaj wszystkie jądra notatnika: to polecenie uniemożliwia przełączanie jądra między komórkami.
- Notatnik Polyglot: Uruchom ponownie jądro bieżącego notatnika: powoduje to usunięcie wszystkich danych programu. Jest to szczególnie przydatne, jeśli program jest w złym stanie lub zawiesza się. Po ponownym uruchomieniu należy ponownie uruchomić wszystkie komórki kodu.
Podczas tworzenia nowego notesu należy wykonać serię kroków. Najpierw zostanie wyświetlony monit o wybranie formatu pliku ( dib lub ipynb). Następnie musisz wybrać preferowany język.
Wybieranie jądra
W przypadku korzystania z jądra interaktywnego platformy .NET można używać różnych języków z jednej komórki do następnej, współużytkować zmienne między językami i dynamicznie łączyć nowe języki i jądra zdalne w notesie.
Wybranie sekcji na poniższym zrzucie ekranu umożliwia bezproblemowe przełączanie się z jednego języka na inny.
Formaty plików: .dib i ipynb
Format pliku notesu Jupyter (rozszerzenie ipynb) jest plikiem w postaci zwykłego tekstu i zachowuje nie tylko komórki wejściowe, ale także dane wyjściowe. Jest to jeden z najbardziej typowych formatów notesów, ponieważ ułatwia udostępnianie pliku innym osobom i nie trzeba go uruchamiać, aby wyświetlić dane wyjściowe. Jest to szczególnie przydatne, ponieważ możesz udostępnić notes, mieć kogoś innego do uruchomienia, a następnie pobrać go z powrotem, aby zobaczyć wyniki. Niektóre typowe przykłady to tworzenie notesów na potrzeby automatyzacji lub przewodników rozwiązywania problemów. Będąc plikiem JSON, trudno jest śledzić i trudno sprawdzić zmiany między plikami.
Plik interaktywnego notesu (rozszerzenie dib) to plik w postaci zwykłego tekstu, który jest łatwy do odczytania, porównania i udostępniania. Nigdy nie zapisuje wartości wyjściowych, co jest ważne, gdy notesy są używane do uruchamiania kodu, który może oceniać i drukować wartości wpisów tajnych, takich jak klucze interfejsu API itd.
Zarządzanie notesem
Za każdym razem, gdy tworzysz nowy notes, tworzona jest nowa komórka. Możesz nadal dodawać komórki do utworzonego notesu. Istnieją dwa typy komórek, znaczników markdown lub komórek kodu. W komórkach kodu możesz wprowadzić i uruchomić kod w preferowanym języku.
Dodawanie komórki typu „code”
Jeśli musisz dodać nową komórkę, wybierz pozycję + Kod, a nowa komórka pojawi się pod istniejącą komórką.
Uruchamianie komórki „code”
Zawsze, gdy musisz uruchomić kod, po prostu wybierz ikonę Uruchom ▶️ (oznaczoną kolorem czerwonym po lewej stronie). Jeśli chcesz uruchomić wszystkie komórki w tym samym czasie, możesz wybrać pozycję Uruchom wszystko (oznaczone kolorem czerwonym u góry).
Za każdym razem, gdy musisz wyczyścić dane wyjściowe ze wszystkich komórek, wybierz po prostu ikonę Kosza znajdującą się po prawej stronie komórki.