Kolekcje najwyższego poziomu

Kolekcja najwyższego poziomu to grupa funkcji, która jest przeznaczona dla określonego użytkownika oprogramowania (lub typu konsumenta) funkcji. Na przykład kolekcja najwyższego poziomu może być opisana jako klawiatura, mysz, kontrolka konsumenta, czujnik, wyświetlacz itd. W specyfikacji HID te kolekcje najwyższego poziomu są również określane jako kolekcje aplikacji. Urządzenie HID opisuje przeznaczenie każdej kolekcji najwyższego poziomu, umożliwiając użytkownikom funkcji HID identyfikowanie kolekcji najwyższego poziomu, w których są zainteresowani. W systemie Windows klasa konfiguracji urządzenia HID (HIDClass) generuje unikatowy obiekt urządzenia fizycznego (PDO) dla każdej kolekcji najwyższego poziomu opisanej przez deskryptor raportu. Firma Microsoft definiuje kolekcję najwyższego poziomu jako kolekcję HID , która nie jest zagnieżdżona w innej kolekcji. Nienaznaczona kolekcja jest zawsze kolekcją najwyższego poziomu, niezależnie od typu HID. W szczególności kolekcja najwyższego poziomu nie musi być kolekcją aplikacji, zgodnie z definicją w standardzie USB HID.

Deskryptor raportu może zawierać więcej niż jedną kolekcję najwyższego poziomu. Sterownik klasy HID wylicza kolekcje najwyższego poziomu urządzenia wejściowego i tworzy obiekt urządzenia fizycznego (PDO) dla każdej kolekcji najwyższego poziomu. Aplikacje w trybie użytkownika lub sterowniki trybu jądra mogą uzyskać dostęp do kolekcji najwyższego poziomu, otwierając obiekt PDO i korzystając z procedur obsługi HIDClass oraz IOCTL sterownika klasy HID.

Poniższa lista zawiera opis wewnętrznej struktury i możliwości kolekcji najwyższego poziomu:

• Struktura HIDP_CAPS podsumowuje możliwości kolekcji najwyższego poziomu.
• Kolekcje łączy opisują organizację zagnieżdżonych kolekcji zawartych w kolekcji najwyższego poziomu.
• Tablice możliwości przycisków i tablice możliwości wartości opisują możliwości kontrolek obsługiwanych przez kolekcję najwyższego poziomu.