Sieci MCP

Sprawdź dostęp do sieci w dwóch kierunkach: od klienta Model Context Protocol (MCP) do przestrzeni roboczej oraz od przestrzeni roboczej do zewnętrznych serwerów MCP. Aby uzyskać informacje o logowaniu i tożsamości, zobacz uwierzytelnianie MCP.

Klient do przestrzeni roboczej

Żądania MCP muszą być dozwolone przez kontrolę sieci przychodzących w twoim workspace. Jeśli listy dostępu do przestrzeni roboczej są włączone, poproś administratora o udostępnienie publicznych adresów IP, z których pochodzą żądania:

Gdzie działa klient MCP	Adresy, które można dopuścić
Na komputerze, na przykład Claude Code, Codex CLI czy Cursor	Publiczny adres IP wychodzący w twojej sieci. Jeśli ruch przechodzi przez korporacyjny VPN lub proxy, użyj wychodzącego IP tej sieci. Poproś o to swojego administratora sieci.
W usłudze hostowanej, takiej jak konektor Claude czy ChatGPT	Publikowane przez dostawcę zakresy IP wychodzącego. Zobacz adresy IP Claude'a i ChatGPT.

Dla hostowanych klientów logowanie do przeglądarki odbywa się z Twojej sieci, natomiast połączenia MCP z serwerów dostawcy. Oba muszą być dozwolone. Na przykład pomyślne zalogowanie się przez firmowy VPN nie oznacza, że ChatGPT może się skontaktować z Twoim MCP.

Jeśli Twoja organizacja korzysta również z kontekstowych kontroli wejścia, żądania muszą spełniać te polityki. Listy dostępu do adresu IP konta dotyczą konsoli konta oraz dostępu do API konta, na przykład gdy administrator tworzy aplikację OAuth.

Przestrzeń robocza do zewnętrznego serwera MCP

Wywołania do zewnętrznych dostawców MCP przez Unity Gateway wykorzystują serwerowy plan obliczeniowy przestrzeni roboczej. Dotyczy to zarejestrowanych zewnętrznych serwerów oraz MCP dostarczanych przez Databricks dla usług zewnętrznych.

Jeśli twoja polityka sieci serwerowej korzysta z Restricted access, dodaj w pełni kwalifikowaną nazwę domeny serwera (FQDN) do domeny Dozwolone. Zacznij od hosta podłączonego do Unity Catalog Link MCP. Sprawdź system.access.outbound_network dodatkowe zablokowane miejsca. Zobacz Zarządzaj politykami sieciowymi oraz logami sieci wychodzącej.

• Połączenie z Unity Catalog nie pozwala automatycznie na jego miejsce docelowe.
• Pełny dostęp to domyślny tryb polityki sieci serwerowej, umożliwiający domyślne umożliwienie wychodzących połączeń internetowych. Jawnie zablokowane domeny pozostają odrzucone. Na przykład polityka blokująca mcp.example.com uniemożliwia wywołania do tego serwera MCP. Poproś administratora o przejrzenie zablokowanych miejsc docelowych polityki.
• Aby przetestować ruch MCP w trybie suchego testu, wybierz Wszystkie produkty. Opcje serserwowania modeli SQL i AI w Databricks nie wprowadzają ruchu MCP w próbę na sucho.

Łączność prywatna

Aby dotrzeć do serwera MCP w swojej sieci chmurowej, wybierz sposób, w jaki serwerowa obsługa obliczeniowa Azure Databricks łączy się z nim:

• Prywatny punkt końcowy: Użyj Private Link, aby utrzymać ruch na prywatnym połączeniu. Administrator konta dodaje regułę prywatnego endpointu dla domeny serwera do konfiguracji łączności sieciowej (NCC) przypisanej do twojej przestrzeni roboczej. Twój administrator chmury zatwierdza połączenie z punktem końcowym. Zobacz Konfiguruj prywatną łączność.
• Publiczny punkt końcowy z zaporą: Skonfiguruj zaporę serwera, aby umożliwiała Azure Databricks bezwychodzące adresy IP dla chmury i regionu twojej przestrzeni roboczej. Te adresy IP są współdzielone między klientami Azure Databricks, więc uwierzytelnianie pozostaje włączone na serwerze. Zobacz Znajdź adresy wychodzące i skonfiguruj zaporę.

Domeny dodane do prywatnych reguł końcowych są automatycznie dozwolone przez polityki sieciowe, więc nie musisz dodawać ich osobno do domen dozwolonych. Aby uzyskać publiczny punkt końcowy, przejdź do zewnętrznego serwera MCP w Workspace.