Exception.Data Właściwość
Definicja
Ważne
Niektóre informacje odnoszą się do produktu w wersji wstępnej, który może zostać znacząco zmodyfikowany przed wydaniem. Firma Microsoft nie udziela żadnych gwarancji, jawnych lub domniemanych, w odniesieniu do informacji podanych w tym miejscu.
Pobiera kolekcję par klucz/wartość, które zapewniają dodatkowe informacje zdefiniowane przez użytkownika dotyczące wyjątku.
public:
virtual property System::Collections::IDictionary ^ Data { System::Collections::IDictionary ^ get(); };
public virtual System.Collections.IDictionary Data { get; }
member this.Data : System.Collections.IDictionary
Public Overridable ReadOnly Property Data As IDictionary
Wartość właściwości
Obiekt, który implementuje IDictionary interfejs i zawiera kolekcję par klucz/wartość zdefiniowanych przez użytkownika. Wartość domyślna to pusta kolekcja.
Przykłady
W poniższym przykładzie pokazano, jak dodawać i pobierać informacje przy użyciu Data właściwości .
// This example demonstrates the Exception.Data property.
using System;
using System.Collections;
class Sample
{
public static void Main()
{
Console.WriteLine("\nException with some extra information...");
RunTest(false);
Console.WriteLine("\nException with all extra information...");
RunTest(true);
}
public static void RunTest(bool displayDetails)
{
try {
NestedRoutine1(displayDetails);
}
catch (Exception e) {
Console.WriteLine("An exception was thrown.");
Console.WriteLine(e.Message);
if (e.Data.Count > 0) {
Console.WriteLine(" Extra details:");
foreach (DictionaryEntry de in e.Data)
Console.WriteLine(" Key: {0,-20} Value: {1}",
"'" + de.Key.ToString() + "'", de.Value);
}
}
}
public static void NestedRoutine1(bool displayDetails)
{
try {
NestedRoutine2(displayDetails);
}
catch (Exception e) {
e.Data["ExtraInfo"] = "Information from NestedRoutine1.";
e.Data.Add("MoreExtraInfo", "More information from NestedRoutine1.");
throw;
}
}
public static void NestedRoutine2(bool displayDetails)
{
Exception e = new Exception("This statement is the original exception message.");
if (displayDetails) {
string s = "Information from NestedRoutine2.";
int i = -903;
DateTime dt = DateTime.Now;
e.Data.Add("stringInfo", s);
e.Data["IntInfo"] = i;
e.Data["DateTimeInfo"] = dt;
}
throw e;
}
}
// The example displays the following output:
// Exception with some extra information...
// An exception was thrown.
// This statement is the original exception message.
// Extra details:
// Key: 'ExtraInfo' Value: Information from NestedRoutine1.
// Key: 'MoreExtraInfo' Value: More information from NestedRoutine1.
//
// Exception with all extra information...
// An exception was thrown.
// This statement is the original exception message.
// Extra details:
// Key: 'stringInfo' Value: Information from NestedRoutine2.
// Key: 'IntInfo' Value: -903
// Key: 'DateTimeInfo' Value: 7/29/2013 10:50:13 AM
// Key: 'ExtraInfo' Value: Information from NestedRoutine1.
// Key: 'MoreExtraInfo' Value: More information from NestedRoutine1.
// This example demonstrates the Exception.Data property.
open System
open System.Collections
let nestedRoutine2 displayDetails =
let e = Exception "This statement is the original exception message."
if displayDetails then
let s = "Information from nestedRoutine2."
let i = -903
let dt = DateTime.Now
e.Data.Add("stringInfo", s)
e.Data["IntInfo"] <- i
e.Data["DateTimeInfo"] <- dt
raise e
let nestedRoutine1 displayDetails =
try
nestedRoutine2 displayDetails
with e ->
e.Data["ExtraInfo"] <- "Information from nestedRoutine1."
e.Data.Add("MoreExtraInfo", "More information from nestedRoutine1.")
reraise ()
let runTest displayDetails =
try
nestedRoutine1 displayDetails
with e ->
printfn "An exception was thrown."
printfn $"{e.Message}"
if e.Data.Count > 0 then
printfn " Extra details:"
for de in e.Data do
let de = de :?> DictionaryEntry
printfn $""" Key: {"'" + de.Key.ToString() + "'",-20} Value: {de.Value}"""
printfn "\nException with some extra information..."
runTest false
printfn "\nException with all extra information..."
runTest true
// The example displays the following output:
// Exception with some extra information...
// An exception was thrown.
// This statement is the original exception message.
// Extra details:
// Key: 'ExtraInfo' Value: Information from NestedRoutine1.
// Key: 'MoreExtraInfo' Value: More information from NestedRoutine1.
//
// Exception with all extra information...
// An exception was thrown.
// This statement is the original exception message.
// Extra details:
// Key: 'stringInfo' Value: Information from NestedRoutine2.
// Key: 'IntInfo' Value: -903
// Key: 'DateTimeInfo' Value: 7/29/2013 10:50:13 AM
// Key: 'ExtraInfo' Value: Information from NestedRoutine1.
// Key: 'MoreExtraInfo' Value: More information from NestedRoutine1.
Imports System.Collections
Module Example
Public Sub Main()
Console.WriteLine()
Console.WriteLine("Exception with some extra information...")
RunTest(False)
Console.WriteLine()
Console.WriteLine("Exception with all extra information...")
RunTest(True)
End Sub
Public Sub RunTest(displayDetails As Boolean)
Try
NestedRoutine1(displayDetails)
Catch e As Exception
Console.WriteLine("An exception was thrown.")
Console.WriteLine(e.Message)
If e.Data.Count > 0 Then
Console.WriteLine(" Extra details:")
For Each de As DictionaryEntry In e.Data
Console.WriteLine(" Key: {0,-20} Value: {1}",
"'" + de.Key.ToString() + "'", de.Value)
Next
End If
End Try
End Sub
Public Sub NestedRoutine1(displayDetails As Boolean)
Try
NestedRoutine2(displayDetails)
Catch e As Exception
e.Data("ExtraInfo") = "Information from NestedRoutine1."
e.Data.Add("MoreExtraInfo", "More information from NestedRoutine1.")
Throw e
End Try
End Sub
Public Sub NestedRoutine2(displayDetails As Boolean)
Dim e As New Exception("This statement is the original exception message.")
If displayDetails Then
Dim s As String = "Information from NestedRoutine2."
Dim i As Integer = -903
Dim dt As DateTime = DateTime.Now
e.Data.Add("stringInfo", s)
e.Data("IntInfo") = i
e.Data("DateTimeInfo") = dt
End If
Throw e
End Sub
End Module
' This example displays the following output:
' Exception with some extra information...
' An exception was thrown.
' This statement is the original exception message.
' Extra details:
' Key: 'ExtraInfo' Value: Information from NestedRoutine1.
' Key: 'MoreExtraInfo' Value: More information from NestedRoutine1.
'
' Exception with all extra information...
' An exception was thrown.
' This statement is the original exception message.
' Extra details:
' Key: 'stringInfo' Value: Information from NestedRoutine2.
' Key: 'IntInfo' Value: -903
' Key: 'DateTimeInfo' Value: 7/29/2013 10:50:13 AM
' Key: 'ExtraInfo' Value: Information from NestedRoutine1.
' Key: 'MoreExtraInfo' Value: More information from NestedRoutine1.
Uwagi
Użyj obiektu zwróconego przez właściwość System.Collections.IDictionary, aby przechowywać i pobierać dodatkowe informacje związane z wyjątkiem Data. Informacje są w postaci dowolnej liczby par klucz/wartość zdefiniowanych przez użytkownika. Kluczowym składnikiem każdej pary klucz/wartość jest zazwyczaj ciąg identyfikujący, podczas gdy składnik wartości pary może być dowolnym typem obiektu.
Bezpieczeństwo pary klucz/wartość
Pary klucz/wartość przechowywane w kolekcji zwróconej przez właściwość Data nie są bezpieczne. Jeśli aplikacja wywołuje zagnieżdżoną serię procedur, a każda z tych procedur zawiera obsługę wyjątków, wynikowy stos wywołań funkcyjnych zawiera hierarchię obsługi wyjątków. Jeśli procedura niższego poziomu zgłasza wyjątek, każdy program obsługi wyjątków wyższego poziomu w hierarchii stosu wywołań może odczytywać i/lub modyfikować pary klucz/wartość przechowywane w kolekcji przez każdą inną procedurę obsługi wyjątków. Oznacza to, że należy zagwarantować, że informacje w parach klucz/wartość nie są poufne i że aplikacja będzie działać poprawnie, jeśli informacje w parach klucz/wartość są uszkodzone.
Konflikty kluczy
Konflikt klucza występuje, gdy różne programy obsługi wyjątków określają ten sam klucz, aby uzyskać dostęp do pary klucz/wartość. Należy zachować ostrożność podczas tworzenia aplikacji, ponieważ konsekwencją konfliktu klucza jest to, że programy obsługi wyjątków niższego poziomu mogą przypadkowo komunikować się z procedurami obsługi wyjątków wyższego poziomu, a ta komunikacja może powodować drobne błędy programu. Jeśli jednak zachowasz ostrożność, możesz wykorzystać konflikty kluczy w celu ulepszenia aplikacji.
Unikanie konfliktów kluczy
Unikaj konfliktów kluczy, stosując konwencję nazewnictwa w celu generowania unikatowych kluczy dla par klucz/wartość. Na przykład konwencja nazewnictwa może spowodować uzyskanie klucza składającego się z nazwy aplikacji rozdzielanej kropkami, metody, która dostarcza dodatkowe informacje dotyczące pary klucz-wartość, a także unikatowego identyfikatora.
Załóżmy, że dwie aplikacje o nazwie Products i Suppliers mają metodę o nazwie Sales. Metoda Sales w aplikacji Products udostępnia numer identyfikacyjny (jednostkę przechowywania zapasów lub jednostkę SKU) produktu. Metoda Sprzedaży w aplikacji Dostawcy udostępnia numer identyfikacyjny, czyli identyfikator SID, dostawcy. W związku z tym konwencja nazewnictwa dla tego przykładu daje klucze "Products.Sales.SKU" i "Suppliers.Sales.SID".
Wykorzystaj kluczowe konflikty
Wykorzystaj konflikty kluczy poprzez obecność co najmniej jednego specjalnego, wstępnie ułożonego klucza do kontrolowania przetwarzania. Załóżmy, że w jednym scenariuszu procedura obsługi wyjątków najwyższego poziomu w hierarchii stosu wywołań przechwytuje wszystkie wyjątki zgłaszane przez programy obsługi wyjątków niższego poziomu. Jeśli istnieje para klucz/wartość ze specjalnym kluczem, program obsługi wyjątków wysokiego poziomu formatuje pozostałe pary klucz/wartość w IDictionary obiekcie w sposób niestandardowy; w przeciwnym razie pozostałe pary klucz/wartość są formatowane w jakiś normalny sposób.
Teraz załóżmy, że w innym scenariuszu procedura obsługi wyjątków na każdym poziomie hierarchii stosu wywołań przechwytuje wyjątek zgłaszany przez następną procedurę obsługi wyjątków niższego poziomu. Ponadto każda procedura obsługi wyjątków wie, że kolekcja zwrócona przez Data właściwość zawiera zestaw par klucz/wartość, do których można uzyskać dostęp za pomocą wstępnie ustawionego zestawu kluczy.
Każda procedura obsługi wyjątków używa wstępnie ustawionego zestawu kluczy, aby zaktualizować składnik wartości odpowiedniej pary klucz/wartość z informacjami unikatowymi dla tej procedury obsługi wyjątków. Po zakończeniu procesu aktualizacji program obsługi wyjątków zgłasza wyjątek do kolejnej procedury obsługi wyjątków wyższego poziomu. Na koniec procedura obsługi wyjątków najwyższego poziomu uzyskuje dostęp do par klucz/wartość i wyświetla skonsolidowane informacje o aktualizacji ze wszystkich procedur obsługi wyjątków niższego poziomu.