IConventionForeignKey Interfejs

Definicja

Przestrzeń nazw:

Microsoft.EntityFrameworkCore.Metadata

Zestaw:

Microsoft.EntityFrameworkCore.dll

Pakiet:

Microsoft.EntityFrameworkCore v10.0.0

Źródło:

IConventionForeignKey.cs

Reprezentuje relację, w której właściwości klucza obcego w typie jednostki zależnej odwołują się do odpowiedniego klucza podstawowego lub alternatywnego w typie jednostki głównej.

public interface IConventionForeignKey : Microsoft.EntityFrameworkCore.Metadata.IConventionAnnotatable, Microsoft.EntityFrameworkCore.Metadata.IReadOnlyForeignKey

type IConventionForeignKey = interface
    interface IReadOnlyForeignKey
    interface IReadOnlyAnnotatable
    interface IConventionAnnotatable

Public Interface IConventionForeignKey
Implements IConventionAnnotatable, IReadOnlyForeignKey

Implementuje

IReadOnlyAnnotatable IConventionAnnotatable IReadOnlyForeignKey

Uwagi

Ten interfejs jest używany podczas tworzenia modelu i umożliwia modyfikowanie metadanych. Gdy model zostanie skompilowany, IForeignKey reprezentuje widok tylko do odczytu tych samych metadanych.

Aby uzyskać więcej informacji i przykładów, zobacz Konwencje tworzenia modeli .

Właściwości

Nazwisko	Opis
Builder	Pobiera konstruktora, którego można użyć do skonfigurowania tego klucza obcego.
DeclaringEntityType	Pobiera zależny typ jednostki. Może to różnić się od typu Properties zdefiniowanego podczas definiowania typu pochodnego w hierarchii dziedziczenia (ponieważ właściwości mogą być zdefiniowane w typie podstawowym).
DependentToPrincipal	Pobiera właściwość nawigacji dla typu jednostki zależnej, która wskazuje jednostkę główną.
IsConstrained	Pobiera wartość wskazującą, czy relacja jest ograniczona, czyli poparta gwarancją (na przykład ograniczeniem klucza obcego bazy danych), że istnieje pasujący klucz podmiotu zabezpieczeń dla każdej ustawionej wartości klucza obcego. Gdy falseprogram nie tworzy żadnego ograniczenia klucza obcego bazy danych, a zapytania traktują relację jako opcjonalną, nawet jeśli właściwości klucza obcego nie są dopuszczające wartości null — podmiot zabezpieczeń jest ładowany z lewego sprzężenia i nigdy nie zakłada się, że istnieje. Nie ma to wpływu na śledzenie zmian: wymagana relacja (IsRequired) nadal kaskadowo lub tworzy koncepcyjną wartość null po zerwaniu, niezależnie od tej wartości. (Odziedziczone po IReadOnlyForeignKey)
IsInModel	Wskazuje, czy ten obiekt znajduje się w modelu, tj. nie został usunięty z jednego. (Odziedziczone po IConventionAnnotatable)
PrincipalEntityType	Pobiera typ jednostki głównej, który jest przeznaczony dla tej relacji. Może to różnić się od typu PrincipalKey zdefiniowanego w przypadku, gdy relacja jest przeznaczona dla typu pochodnego w hierarchii dziedziczenia (ponieważ klucz jest zdefiniowany w podstawowym typie hierarchii).
PrincipalKey	Pobiera klucz podstawowy lub alternatywny przeznaczony dla relacji.
PrincipalToDependent	Pobiera właściwość nawigacji dla typu jednostki głównej, która wskazuje jednostkę zależną.
Properties	Pobiera właściwości klucza obcego w jednostce zależnej.

Metody

Nazwisko	Opis
AddAnnotation(String, Object, Boolean)	Dodaje adnotację do tego obiektu. Zgłasza, czy adnotacja o określonej nazwie już istnieje. (Odziedziczone po IConventionAnnotatable)
AddAnnotations(IEnumerable<IConventionAnnotation>, Boolean)	Dodaje adnotacje do obiektu. (Odziedziczone po IConventionAnnotatable)
AnnotationsToDebugString(Int32)	Pobiera ciąg debugowania dla wszystkich adnotacji zadeklarowanych w obiekcie. (Odziedziczone po IReadOnlyAnnotatable)
GetAnnotation(String)	Pobiera adnotację o podanej nazwie, zgłaszając ją, jeśli nie istnieje. (Odziedziczone po IConventionAnnotatable)
GetConfigurationSource()	Zwraca źródło konfiguracji dla tej właściwości.
GetDeleteBehaviorConfigurationSource()	Zwraca źródło konfiguracji dla elementu DeleteBehavior.
GetDependentToPrincipalConfigurationSource()	Zwraca źródło konfiguracji dla elementu DependentToPrincipal.
GetIsOwnershipConfigurationSource()	Zwraca źródło konfiguracji dla elementu IsOwnership.
GetIsRequiredConfigurationSource()	Zwraca źródło konfiguracji dla elementu IsRequired.
GetIsRequiredDependentConfigurationSource()	Zwraca źródło konfiguracji dla elementu IsRequiredDependent.
GetIsUniqueConfigurationSource()	Zwraca źródło konfiguracji dla elementu IsUnique.
GetNavigation(Boolean)	Zwraca nawigację skojarzona z tym kluczem obcym.
GetPrincipalEndConfigurationSource()	Zwraca źródło konfiguracji dla elementu PrincipalEntityType.
GetPrincipalKeyConfigurationSource()	Zwraca źródło konfiguracji dla elementu PrincipalKey.
GetPrincipalToDependentConfigurationSource()	Zwraca źródło konfiguracji dla elementu PrincipalToDependent.
GetPropertiesConfigurationSource()	Zwraca źródło konfiguracji dla elementu Properties.
GetReferencingSkipNavigations()	Pobiera wszystkie nawigacje pomijane przy użyciu tego klucza obcego.
GetRelatedEntityType(IReadOnlyEntityType)	Pobiera typ jednostki powiązany z danym.
IsBaseLinking()	Zwraca wartość wskazującą, czy klucz obcy jest zdefiniowany na kluczu podstawowym i wskazuje ten sam klucz podstawowy. (Odziedziczone po IReadOnlyForeignKey)
IsEffectivelyRequired()	Zwraca wartość wskazującą, czy ustawiona wartość dla tego klucza obcego ma gwarancję odwołania się do istniejącego podmiotu zabezpieczeń — czyli relacja jest wymagana (IsRequired) i ograniczona (IsConstrained). Zapytanie sprawdza to, czy można rozszerzyć nawigację zależną do podmiotu zabezpieczeń za pomocą sprzężenia wewnętrznego (i czy takie sprzężenie można przycinać); relacja bez ograniczeń jest zawsze traktowana jako opcjonalna, nawet jeśli jej właściwości klucza obcego nie są dopuszczane do wartości null. (Odziedziczone po IReadOnlyForeignKey)
RemoveAnnotation(String)	Usuwa adnotację o podanej nazwie z tego obiektu. (Odziedziczone po IConventionAnnotatable)
SetAnnotation(String, Object, Boolean)	Ustawia adnotację przechowywaną pod daną nazwą. Zastępuje istniejącą adnotację, jeśli adnotacja o określonej nazwie już istnieje. (Odziedziczone po IConventionAnnotatable)
SetDeleteBehavior(Nullable<DeleteBehavior>, Boolean)	Ustawia wartość wskazującą sposób stosowania operacji usuwania do jednostek zależnych w relacji po usunięciu podmiotu zabezpieczeń lub zerwaniu relacji.
SetDependentToPrincipal(MemberInfo, Boolean)	Ustawia właściwość nawigacji na typie jednostki zależnej wskazującym jednostkę główną.
SetDependentToPrincipal(String, Boolean)	Ustawia właściwość nawigacji na typie jednostki zależnej wskazującym jednostkę główną.
SetIsOwnership(Nullable<Boolean>, Boolean)	Ustawia wartość wskazującą, czy ta relacja definiuje własność. Jeśli truejednostka zależna musi być zawsze dostępna za pośrednictwem nawigacji z jednostki głównej.
SetIsRequired(Nullable<Boolean>, Boolean)	Ustawia wartość wskazującą, czy jednostka główna jest wymagana. Jeśli truejednostka zależna musi być zawsze przypisana do prawidłowej jednostki głównej.
SetIsRequiredDependent(Nullable<Boolean>, Boolean)	Ustawia wartość wskazującą, czy jednostka zależna jest wymagana. Jeśli truejednostka główna musi mieć zawsze przypisaną prawidłową jednostkę zależną.
SetIsUnique(Nullable<Boolean>, Boolean)	Ustawia wartość wskazującą, czy wartości przypisane do właściwości klucza obcego są unikatowe.
SetOrRemoveAnnotation(String, Object, Boolean)	Ustawia adnotację przechowywaną pod daną nazwą. Zastępuje istniejącą adnotację, jeśli adnotacja o określonej nazwie już istnieje. Usuwa istniejącą adnotację, jeśli null jest podana. (Odziedziczone po IConventionAnnotatable)
SetPrincipalToDependent(MemberInfo, Boolean)	Ustawia właściwość nawigacji dla typu jednostki głównej, która wskazuje jednostkę zależną.
SetPrincipalToDependent(String, Boolean)	Ustawia właściwość nawigacji dla typu jednostki głównej, która wskazuje jednostkę zależną.
SetProperties(IReadOnlyList<IConventionProperty>, IConventionKey, Boolean)	Ustawia właściwości klucza obcego i ten docelowy klucz główny.
ToDebugString(MetadataDebugStringOptions, Int32)	Tworzy czytelną dla człowieka reprezentację podanych metadanych. Ostrzeżenie: nie należy polegać na formacie zwracanego ciągu. Jest przeznaczony tylko do debugowania i może zmieniać się dowolnie między wydaniami. (Odziedziczone po IReadOnlyForeignKey)

Metody rozszerzania

Nazwisko	Opis
FindSharedObjectRootForeignKey(IConventionForeignKey, StoreObjectIdentifier)	Znajduje pierwszy IConventionForeignKey mapowany na to samo ograniczenie w udostępnionym obiekcie przypominającym tabelę. Ta metoda jest zwykle używana przez dostawców baz danych (i innych rozszerzeń). Zwykle nie jest używany w kodzie aplikacji.
FindSharedObjectRootForeignKey(IReadOnlyForeignKey, StoreObjectIdentifier)	Znajduje pierwszy IForeignKey mapowany na to samo ograniczenie w udostępnionym obiekcie przypominającym tabelę. Ta metoda jest zwykle używana przez dostawców baz danych (i innych rozszerzeń). Zwykle nie jest używany w kodzie aplikacji.
GetConstraintName(IReadOnlyForeignKey, StoreObjectIdentifier, StoreObjectIdentifier)	Zwraca nazwę ograniczenia klucza obcego.
GetConstraintName(IReadOnlyForeignKey)	Zwraca nazwę ograniczenia klucza obcego.
GetConstraintNameConfigurationSource(IConventionForeignKey)	Pobiera parametr ConfigurationSource dla nazwy ograniczenia.
GetDefaultName(IReadOnlyForeignKey, StoreObjectIdentifier, StoreObjectIdentifier)	Zwraca domyślną nazwę ograniczenia, która będzie używana dla tego klucza obcego.
GetDefaultName(IReadOnlyForeignKey)	Zwraca domyślną nazwę ograniczenia, która będzie używana dla tego klucza obcego.
IsRowInternal(IReadOnlyForeignKey, StoreObjectIdentifier)	Zwraca wartość wskazującą, czy ten klucz obcy znajduje się między dwoma typami jednostek współużytkowania tego samego obiektu magazynu przypominającego tabelę.
SetConstraintName(IConventionForeignKey, String, Boolean)	Ustawia nazwę ograniczenia klucza obcego.