IConventionKey Interfejs

Definicja

Przestrzeń nazw:

Microsoft.EntityFrameworkCore.Metadata

Zestaw:

Microsoft.EntityFrameworkCore.dll

Pakiet:

Microsoft.EntityFrameworkCore v10.0.0

Źródło:

IConventionKey.cs

Reprezentuje klucz podstawowy lub alternatywny w jednostce.

public interface IConventionKey : Microsoft.EntityFrameworkCore.Metadata.IConventionAnnotatable, Microsoft.EntityFrameworkCore.Metadata.IReadOnlyKey

type IConventionKey = interface
    interface IReadOnlyKey
    interface IReadOnlyAnnotatable
    interface IConventionAnnotatable

Public Interface IConventionKey
Implements IConventionAnnotatable, IReadOnlyKey

Implementuje

IReadOnlyAnnotatable IConventionAnnotatable IReadOnlyKey

Uwagi

Ten interfejs jest używany podczas tworzenia modelu i umożliwia modyfikowanie metadanych. Gdy model zostanie skompilowany, IKey reprezentuje widok tylko do odczytu tych samych metadanych.

Aby uzyskać więcej informacji i przykładów, zobacz Konwencje tworzenia modeli .

Właściwości

Nazwisko	Opis
Builder	Pobiera konstruktora, którego można użyć do skonfigurowania tego klucza.
DeclaringEntityType	Pobiera typ jednostki zdefiniowany przez klucz. Może to różnić się od typu Properties zdefiniowanego w przypadku, gdy klucz jest zdefiniowany typ pochodny w hierarchii dziedziczenia (ponieważ właściwości mogą być zdefiniowane w typie podstawowym).
IsInModel	Wskazuje, czy ten obiekt znajduje się w modelu, tj. nie został usunięty z jednego. (Odziedziczone po IConventionAnnotatable)
Properties	Pobiera właściwości tworzące klucz.

Metody

Nazwisko	Opis
AddAnnotation(String, Object, Boolean)	Dodaje adnotację do tego obiektu. Zgłasza, czy adnotacja o określonej nazwie już istnieje. (Odziedziczone po IConventionAnnotatable)
AddAnnotations(IEnumerable<IConventionAnnotation>, Boolean)	Dodaje adnotacje do obiektu. (Odziedziczone po IConventionAnnotatable)
AnnotationsToDebugString(Int32)	Pobiera ciąg debugowania dla wszystkich adnotacji zadeklarowanych w obiekcie. (Odziedziczone po IReadOnlyAnnotatable)
GetAnnotation(String)	Pobiera adnotację o podanej nazwie, zgłaszając ją, jeśli nie istnieje. (Odziedziczone po IConventionAnnotatable)
GetConfigurationSource()	Zwraca źródło konfiguracji dla tego klucza.
GetReferencingForeignKeys()	Pobiera wszystkie klucze obce, które są przeznaczone dla danego klucza podstawowego lub alternatywnego.
IsPrimaryKey()	Zwraca wartość wskazującą, czy klucz jest kluczem podstawowym. (Odziedziczone po IReadOnlyKey)
RemoveAnnotation(String)	Usuwa adnotację o podanej nazwie z tego obiektu. (Odziedziczone po IConventionAnnotatable)
SetAnnotation(String, Object, Boolean)	Ustawia adnotację przechowywaną pod daną nazwą. Zastępuje istniejącą adnotację, jeśli adnotacja o określonej nazwie już istnieje. (Odziedziczone po IConventionAnnotatable)
SetOrRemoveAnnotation(String, Object, Boolean)	Ustawia adnotację przechowywaną pod daną nazwą. Zastępuje istniejącą adnotację, jeśli adnotacja o określonej nazwie już istnieje. Usuwa istniejącą adnotację, jeśli null jest podana. (Odziedziczone po IConventionAnnotatable)
ToDebugString(MetadataDebugStringOptions, Int32)	Tworzy czytelną dla człowieka reprezentację podanych metadanych. Ostrzeżenie: nie należy polegać na formacie zwracanego ciągu. Jest przeznaczony tylko do debugowania i może zmieniać się dowolnie między wydaniami. (Odziedziczone po IReadOnlyKey)

Metody rozszerzania

Nazwisko	Opis
FindSharedObjectRootKey(IConventionKey, StoreObjectIdentifier)	Znajduje pierwszy IConventionKey mapowany na to samo ograniczenie w udostępnionym obiekcie przypominającym tabelę. Ta metoda jest zwykle używana przez dostawców baz danych (i innych rozszerzeń). Zwykle nie jest używany w kodzie aplikacji.
FindSharedObjectRootKey(IReadOnlyKey, StoreObjectIdentifier)	Znajduje pierwszy IKey mapowany na to samo ograniczenie w udostępnionym obiekcie przypominającym tabelę. Ta metoda jest zwykle używana przez dostawców baz danych (i innych rozszerzeń). Zwykle nie jest używany w kodzie aplikacji.
GetDefaultName(IReadOnlyKey, StoreObjectIdentifier)	Zwraca domyślną nazwę ograniczenia klucza, która będzie używana dla tego klucza dla określonej tabeli.
GetDefaultName(IReadOnlyKey)	Zwraca domyślną nazwę ograniczenia klucza, która będzie używana dla tego klucza.
GetFillFactor(IReadOnlyKey, StoreObjectIdentifier)	Zwraca współczynnik wypełnienia używany przez klucz.
GetFillFactor(IReadOnlyKey)	Zwraca współczynnik wypełnienia używany przez klucz.
GetFillFactorConfigurationSource(IConventionKey)	Zwraca wartość ConfigurationSource dla tego, czy klucz używa współczynnika wypełnienia.
GetIsClusteredConfigurationSource(IConventionKey)	Pobiera wartość ConfigurationSource dla tego, czy klucz jest klastrowany.
GetName(IReadOnlyKey, StoreObjectIdentifier)	Zwraca nazwę ograniczenia klucza dla tego klucza dla określonej tabeli.
GetName(IReadOnlyKey)	Zwraca nazwę ograniczenia klucza dla tego klucza.
GetNameConfigurationSource(IConventionKey)	Pobiera parametr ConfigurationSource dla nazwy ograniczenia.
IsClustered(IReadOnlyKey, StoreObjectIdentifier)	Zwraca wartość wskazującą, czy klucz jest klastrowany.
IsClustered(IReadOnlyKey)	Zwraca wartość wskazującą, czy klucz jest klastrowany.
SetFillFactor(IConventionKey, Nullable<Int32>, Boolean)	Ustawia wartość współczynnika wypełnienia używanego przez klucz.
SetIsClustered(IConventionKey, Nullable<Boolean>, Boolean)	Ustawia wartość wskazującą, czy klucz jest klastrowany.
SetName(IConventionKey, String, Boolean)	Ustawia nazwę ograniczenia klucza dla tego klucza.