Encoding Klasa

Definicja

Przestrzeń nazw:

System.Text

Zestawy:

netstandard.dll, System.Runtime.dll

Źródło:

Encoding.cs

Reprezentuje kodowanie znaków.

public ref class Encoding abstract : ICloneable

public abstract class Encoding : ICloneable

type Encoding = class
    interface ICloneable

Public MustInherit Class Encoding
Implements ICloneable

Dziedziczenie

Object

Encoding

Pochodne

System.Text.ASCIIEncoding

System.Text.UnicodeEncoding

System.Text.UTF32Encoding

System.Text.UTF7Encoding

System.Text.UTF8Encoding

Implementuje

ICloneable

Przykłady

Poniższy przykład konwertuje ciąg z jednego kodowania na inny.

Note

Tablica byte[] jest jedynym typem w tym przykładzie, który zawiera zakodowane dane. Typy .NET Char i String są samymi standardami Unicode, więc wywołanie GetChars dekoduje dane z powrotem do Unicode.

using System;
using System.Text;

class ConvertExample
{
   static void Run()
   {
      string unicodeString = "This string contains the unicode character Pi (\u03a0)";

      // Create two different encodings.
      Encoding ascii = Encoding.ASCII;
      Encoding unicode = Encoding.Unicode;

      // Convert the string into a byte array.
      byte[] unicodeBytes = unicode.GetBytes(unicodeString);

      // Perform the conversion from one encoding to the other.
      byte[] asciiBytes = Encoding.Convert(unicode, ascii, unicodeBytes);
         
      // Convert the new byte[] into a char[] and then into a string.
      char[] asciiChars = new char[ascii.GetCharCount(asciiBytes, 0, asciiBytes.Length)];
      ascii.GetChars(asciiBytes, 0, asciiBytes.Length, asciiChars, 0);
      string asciiString = new string(asciiChars);

      // Display the strings created before and after the conversion.
      Console.WriteLine("Original string: {0}", unicodeString);
      Console.WriteLine("Ascii converted string: {0}", asciiString);
   }
}

// The example displays the following output:
//    Original string: This string contains the unicode character Pi (Π)
//    Ascii converted string: This string contains the unicode character Pi (?)

Imports System.Text

Class Example1
   Shared Sub Run()
      Dim unicodeString As String = "This string contains the unicode character Pi (" & ChrW(&H03A0) & ")"

      ' Create two different encodings.
      Dim ascii As Encoding = Encoding.ASCII
      Dim unicode As Encoding = Encoding.Unicode

      ' Convert the string into a byte array.
      Dim unicodeBytes As Byte() = unicode.GetBytes(unicodeString)

      ' Perform the conversion from one encoding to the other.
      Dim asciiBytes As Byte() = Encoding.Convert(unicode, ascii, unicodeBytes)

      ' Convert the new byte array into a char array and then into a string.
      Dim asciiChars(ascii.GetCharCount(asciiBytes, 0, asciiBytes.Length)-1) As Char
      ascii.GetChars(asciiBytes, 0, asciiBytes.Length, asciiChars, 0)
      Dim asciiString As New String(asciiChars)

      ' Display the strings created before and after the conversion.
      Console.WriteLine("Original string: {0}", unicodeString)
      Console.WriteLine("Ascii converted string: {0}", asciiString)
   End Sub
End Class
' The example displays the following output:
'    Original string: This string contains the unicode character Pi (Π)
'    Ascii converted string: This string contains the unicode character Pi (?)

Uwagi

Klasa Encoding reprezentuje kodowanie znaków.

Kodowanie to proces przekształcania zestawu znaków Unicode w sekwencję bajtów. Z kolei dekodowanie to proces przekształcania sekwencji zakodowanych bajtów w zestaw znaków Unicode. Aby uzyskać informacje na temat formatów transformacji Unicode (UTFs) i innych kodowań obsługiwanych przez Encodingprogram , zobacz Kodowanie znaków na platformie .NET.

Encoding program ma obsługiwać znaki Unicode zamiast dowolnych danych binarnych, takich jak tablice bajtów. Jeśli musisz zakodować dowolne dane binarne do tekstu, należy użyć protokołu takiego jak uuencode, który jest implementowany za pomocą metod, takich jak Convert.ToBase64CharArray.

Platforma .NET udostępnia następujące implementacje klasy do obsługi bieżących Encoding kodowań Unicode i innych kodowań:

• ASCIIEncoding koduje znaki Unicode jako pojedyncze 7-bitowe znaki ASCII. To kodowanie obsługuje tylko wartości znaków między U+0000 a U+007F. Strona kodowa 20127. Również dostępne za pośrednictwem właściwości ASCII.

• UTF7Encoding koduje znaki Unicode przy użyciu kodowania UTF-7. To kodowanie obsługuje wszystkie wartości znaków Unicode. Strona kodowa 65000. Również dostępne za pośrednictwem właściwości UTF7.

• UTF8Encoding koduje znaki Unicode przy użyciu kodowania UTF-8. To kodowanie obsługuje wszystkie wartości znaków Unicode. Strona kodowa 65001. Również dostępne za pośrednictwem właściwości UTF8.

• UnicodeEncoding koduje znaki Unicode przy użyciu kodowania UTF-16. Obsługiwane są zarówno kolejności bajtów little endian, jak i big endian. Dostępne również za pośrednictwem Unicode właściwości i BigEndianUnicode właściwości.

• UTF32Encoding koduje znaki Unicode przy użyciu kodowania UTF-32. Obsługiwane są zarówno kolejność bajtów little-endian (strona kodowa 12000), jak i big-endian (strona kodowa 12001). Również dostępne za pośrednictwem właściwości UTF32.

Klasa Encoding jest przeznaczona przede wszystkim do konwersji między różnymi kodowaniami oraz Unicode. Często jedna z pochodnych klas Unicode jest właściwym wyborem dla aplikacji.

GetEncoding Użyj metody , aby uzyskać inne kodowanie, i wywołaj GetEncodings metodę , aby uzyskać listę wszystkich kodowań.

Lista kodowań

W poniższej tabeli wymieniono kodowanie obsługiwane przez platformę .NET. Wyświetla listę numerów stron kodowych każdego kodowania oraz wartości właściwości EncodingInfo.Name i EncodingInfo.DisplayName kodowania. Znacznik wyboru w kolumnie obsługa platformy .NET Framework, obsługa platformy .NET Core lub .NET 5 i nowszej wersji wskazuje, że strona kodowa jest natywnie obsługiwana przez tę implementację platformy .NET, niezależnie od platformy bazowej. W przypadku programu .NET Framework dostępność innych kodowań wymienionych w tabeli zależy od systemu operacyjnego. W przypadku platform .NET Core i .NET 5 i nowszych wersji inne kodowania są dostępne przy użyciu System.Text.CodePagesEncodingProvider klasy lub przez wyprowadzanie z System.Text.EncodingProvider klasy.

Note

Strony kodowe, których EncodingInfo.Name właściwość odpowiada standardowi międzynarodowemu, nie muszą być w pełni zgodne z tym standardem.

Strona kodowa	Name	nazwa wyświetlana	Obsługa programu .NET Framework	Obsługa platformy .NET Core	Obsługa platformy .NET 5 lub nowszej
37	IBM037	IBM EBCDIC (US-Canada)
437	IBM437	OEM Stany Zjednoczone
500	IBM500	IBM EBCDIC (międzynarodowy)
708	ASMO-708	Arabski (ASMO 708)
720	DOS-720	Arabski (DOS)
737	ibm737	Grecki (DOS)
775	ibm775	Bałtycki (DOS)
850	ibm850	Europa Zachodnia (DOS)
852	ibm852	Europa Środkowa (DOS)
855	IBM855	Cyrylica OEM
857	ibm857	Turecki (DOS)
858	IBM00858	OEM Wielojęzyczny Łaciński I
860	IBM860	Portugalski (DOS)
861	ibm861	Islandzka (DOS)
862	DOS-862	Hebrajski (DOS)
863	IBM863	Francuski Kanadyjczyk (DOS)
864	IBM864	Arabski (864)
865	IBM865	Nordycka (DOS)
866	cp866	Cyrylica (DOS)
869	ibm869	Grecki, nowoczesny (DOS)
870	IBM870	IBM EBCDIC (wielojęzyczny łaciński-2)
874	windows-874	Tajski (Windows)
875	cp875	IBM EBCDIC (grecki współczesny)
932	shift_jis	Japoński (Shift-JIS)
936	gb2312	Chiński uproszczony (GB2312)	✓
949	ks_c_5601-1987	Koreański
950	big5	Chiński tradycyjny (Big5)
1026	IBM1026	IBM EBCDIC (turecki łaciński-5)
1047	IBM01047	IBM Latin-1
1140	IBM01140	IBM EBCDIC (US-Canada-Euro)
1141	IBM01141	IBM EBCDIC (Germany-Euro)
1142	IBM01142	IBM EBCDIC (Dania-Norway-Euro)
1143	IBM01143	IBM EBCDIC (Finlandia-Sweden-Euro)
1144	IBM01144	IBM EBCDIC (Italy-Euro)
1145	IBM01145	IBM EBCDIC (Spain-Euro)
1146	IBM01146	IBM EBCDIC (UK-Euro)
1147	IBM01147	IBM EBCDIC (France-Euro)
1148	IBM01148	IBM EBCDIC (International-Euro)
1149	IBM01149	IBM EBCDIC (Icelandic-Euro)
1200	utf-16	Unicode	✓	✓	✓
1201	unicodeFFFE	Unicode (kolejność bajtów – Big endian)	✓	✓	✓
1250	windows-1250	Europa Środkowa (Windows)
1251	windows-1251	Cyrylica (Windows)
1252	Windows-1252	Europa Zachodnia (Windows)	✓
1253	windows-1253	Grecki (Windows)
1254	windows-1254	Turecki (Windows)
1255	windows-1255	Hebrajski (Windows)
1256	windows-1256	Arabski (Windows)
1257	windows-1257	Bałtycki (Windows)
1258	windows-1258	Wietnamski (Windows)
1361	Johab	Koreański (Johab)
10000	Macintosh	Europa Zachodnia (Mac)
10001	x-mac-japoński	Japoński (Mac)
10002	x-mac-chinesetrad	Chiński tradycyjny (Mac)
10003	x-mac-koreański	Koreański (Mac)	✓
10004	x-mac-arabski	Arabski (Mac)
10005	x-mac-hebrajski	Hebrajski (Mac)
10006	x-mac-grecki	Grecki (Mac)
10007	x-mac-cyrylica	Cyrylica (Mac)
10008	x-mac-chinesesimp	Chiński uproszczony (Mac)	✓
10010	x-mac-rumuński	Rumuński (Mac)
10017	x-mac-ukraiński	Ukraiński (Mac)
10021	x-mac-thai	Tajski (Mac)
10029	x-mac-ce	Europa Środkowa (Mac)
10079	x-mac-islandia	Islandia (Mac)
10081	x-mac-turkish	Turecki (Mac)
10082	x-mac-chorwacki	Chorwacki (Mac)
12000	utf-32	Unicode (UTF-32)	✓	✓	✓
12001	utf-32BE	Unicode (UTF-32 Big endian)	✓	✓	✓
20000	x-Chinese-CNS	Chiński tradycyjny (CNS)
20001	x-cp20001	TCA Tajwan
20002	x-Chinese-Eten	Chiński tradycyjny (Eten)
20003	x-cp20003	IBM5550 Tajwan
20004	x-cp20004	TeleText Tajwan
20005	x-cp20005	Wang Tajwan
20105	x-IA5	Europa Zachodnia (IA5)
20106	x-IA5-niemiecki	Niemiecki (IA5)
20107	x-IA5-Swedish	Szwedzki (IA5)
20108	x-IA5-Norwegian	Norweski (IA5)
20127	us-ascii	US-ASCII	✓	✓	✓
20261	x-cp20261	T.61
20269	x-cp20269	ISO-6937
20273	IBM273	IBM EBCDIC (Niemcy)
20277	IBM277	IBM EBCDIC (Denmark-Norway)
20278	IBM278	IBM EBCDIC (Finland-Sweden)
20280	IBM280	IBM EBCDIC (Włochy)
20284	IBM284	IBM EBCDIC (Hiszpania)
20285	IBM285	IBM EBCDIC (Wielka Brytania)
20290	IBM290	IBM EBCDIC (japoński katakana)
20297	IBM297	IBM EBCDIC (Francja)
20420	IBM420	IBM EBCDIC (arabski)
20423	IBM423	IBM EBCDIC (grecki)
20424	IBM424	IBM EBCDIC (hebrajski)
20833	x-EBCDIC-KoreanExtended	IBM EBCDIC (koreański rozszerzony)
20838	IBM-Thai	IBM EBCDIC (tajski)
20866	koi8-r	Cyrylica (KOI8-R)
20871	IBM871	IBM EBCDIC (Islandia)
20880	IBM880	IBM EBCDIC (cyrylica rosyjska)
20905	IBM905	IBM EBCDIC (turecki)
20924	IBM00924	IBM Latin-1
20932	EUC-JP	Japoński (JIS 0208-1990 i 0212-1990)
20936	x-cp20936	Chiński uproszczony (GB2312-80)	✓
20949	x-cp20949	Koreański Wansung	✓
21025	cp1025	IBM EBCDIC (cyrylica Serbian-Bulgarian)
21866	koi8-u	Cyrylica (KOI8-U)
28591	iso-8859-1	Europa Zachodnia (ISO)	✓	✓	✓
28592	iso-8859-2	Europa Środkowa (ISO)
28593	iso-8859-3	Łaciński 3 (ISO)
28594	iso-8859-4	Bałtycki (ISO)
28595	iso-8859-5	Cyrylica (ISO)
28596	iso-8859-6	Arabski (ISO)
28597	iso-8859-7	Grecki (ISO)
28598	iso-8859-8	Hebrajski (ISO-Visual)	✓
28599	iso-8859-9	Turecki (ISO)
28603	iso-8859-13	Estoński (ISO)
28605	iso-8859-15	Łaciński 9 (ISO)
29001	x-Europa	Europa
38598	iso-8859-8-i	Hebrajski (ISO-Logical)	✓
50220	iso-2022-jp	Japoński (JIS)	✓
50221	csISO2022JP	Japoński (JIS-Allow 1 bajt Kana)	✓
50222	iso-2022-jp	Japoński (JIS-Allow 1 bajt Kana - SO/SI)	✓
50225	iso-2022-kr	Koreański (ISO)	✓
50227	x-cp50227	Chiński uproszczony (ISO-2022)	✓
51932	euc-jp	Japoński (EUC)	✓
51936	EUC-CN	Chiński uproszczony (EUC)	✓
51949	euc-kr	Koreański (EUC)	✓
52936	hz-gb-2312	Język chiński, uproszczony (HZ)	✓
54936	GB18030	Chiński Uproszczony (GB18030)	✓
57002	x-iscii-de	ISCII Devanagari (standard kodowania pisma dewanagari)	✓
57003	x-iscii-be	ISCII Bengali	✓
57004	x-iscii-ta	ISCII Tamil	✓
57005	x-iscii-te	ISCII Telugu	✓
57006	x-iscii-as	ISCII w języku asamskim	✓
57007	x-iscii-or	Standard kodowania ISCII dla pisma Oriya	✓
57008	x-iscii-ka	ISCII Kannada	✓
57009	x-iscii-ma	ISCII Malayalam (standard kodowania znaków dla języka malajalam)	✓
57010	x-iscii-gu	ISCII Gujarati	✓
57011	x-iscii-pa	ISCII (Indyjski Kod Skryptowy dla Wymiany Informacji) język pendżabski	✓
65000	utf-7	Unicode (UTF-7)	✓	✓
65001	utf-8	Unicode (UTF-8)	✓	✓	✓

Poniższy przykład wywołuje metody GetEncoding(Int32) i GetEncoding(String) w celu uzyskania kodowania strony kodowej greckiej (Windows). Porównuje obiekty zwracane przez wywołania metody, aby pokazać, że są one równe, a następnie mapuje Encoding wyświetla punkt kodu Unicode i odpowiednią wartość strony kodowej dla każdego znaku w alfabetu greckiego.

using System;
using System.Text;

public class GetEncodingExample
{
   public static void Run()
   {
      Encoding enc = Encoding.GetEncoding(1253);
      Encoding altEnc = Encoding.GetEncoding("windows-1253");
      Console.WriteLine($"{enc.EncodingName} = Code Page {altEnc.CodePage}: {enc.Equals(altEnc)}");
      string greekAlphabet = "Α α Β β Γ γ Δ δ Ε ε Ζ ζ Η η " +
                             "Θ θ Ι ι Κ κ Λ λ Μ μ Ν ν Ξ ξ " +
                             "Ο ο Π π Ρ ρ Σ σ ς Τ τ Υ υ " +
                             "Φ φ Χ χ Ψ ψ Ω ω";
      Console.OutputEncoding = Encoding.UTF8;
      byte[] bytes = enc.GetBytes(greekAlphabet);
      Console.WriteLine("{0,-12} {1,20} {2,20:X2}", "Character",
                        "Unicode Code Point", "Code Page 1253");
      for (int ctr = 0; ctr < bytes.Length; ctr++) {
         if (greekAlphabet[ctr].Equals(' '))
            continue;

         Console.WriteLine("{0,-12} {1,20} {2,20:X2}", greekAlphabet[ctr],
                           GetCodePoint(greekAlphabet[ctr]), bytes[ctr]);
      }
   }

   private static string GetCodePoint(char ch)
   {
      string retVal = "u+";
      byte[] bytes = Encoding.Unicode.GetBytes(ch.ToString());
      for (int ctr = bytes.Length - 1; ctr >= 0; ctr--)
         retVal += bytes[ctr].ToString("X2");

      return retVal;
   }
}

// The example displays the following output:
//       Character      Unicode Code Point       Code Page 1253
//       Α                          u+0391                   C1
//       α                          u+03B1                   E1
//       Β                          u+0392                   C2
//       β                          u+03B2                   E2
//       Γ                          u+0393                   C3
//       γ                          u+03B3                   E3
//       Δ                          u+0394                   C4
//       δ                          u+03B4                   E4
//       Ε                          u+0395                   C5
//       ε                          u+03B5                   E5
//       Ζ                          u+0396                   C6
//       ζ                          u+03B6                   E6
//       Η                          u+0397                   C7
//       η                          u+03B7                   E7
//       Θ                          u+0398                   C8
//       θ                          u+03B8                   E8
//       Ι                          u+0399                   C9
//       ι                          u+03B9                   E9
//       Κ                          u+039A                   CA
//       κ                          u+03BA                   EA
//       Λ                          u+039B                   CB
//       λ                          u+03BB                   EB
//       Μ                          u+039C                   CC
//       μ                          u+03BC                   EC
//       Ν                          u+039D                   CD
//       ν                          u+03BD                   ED
//       Ξ                          u+039E                   CE
//       ξ                          u+03BE                   EE
//       Ο                          u+039F                   CF
//       ο                          u+03BF                   EF
//       Π                          u+03A0                   D0
//       π                          u+03C0                   F0
//       Ρ                          u+03A1                   D1
//       ρ                          u+03C1                   F1
//       Σ                          u+03A3                   D3
//       σ                          u+03C3                   F3
//       ς                          u+03C2                   F2
//       Τ                          u+03A4                   D4
//       τ                          u+03C4                   F4
//       Υ                          u+03A5                   D5
//       υ                          u+03C5                   F5
//       Φ                          u+03A6                   D6
//       φ                          u+03C6                   F6
//       Χ                          u+03A7                   D7
//       χ                          u+03C7                   F7
//       Ψ                          u+03A8                   D8
//       ψ                          u+03C8                   F8
//       Ω                          u+03A9                   D9
//       ω                          u+03C9                   F9

Imports System.Text

Module Example2
   Public Sub Run()
      Dim enc As Encoding = Encoding.GetEncoding(1253)
      Dim altEnc As Encoding = Encoding.GetEncoding("windows-1253")
      Console.WriteLine("{0} = Code Page {1}: {2}", enc.EncodingName,
                        altEnc.CodePage, enc.Equals(altEnc))
      Dim greekAlphabet As String = "Α α Β β Γ γ Δ δ Ε ε Ζ ζ Η η " +
                                    "Θ θ Ι ι Κ κ Λ λ Μ μ Ν ν Ξ ξ " +
                                    "Ο ο Π π Ρ ρ Σ σ ς Τ τ Υ υ " +
                                    "Φ φ Χ χ Ψ ψ Ω ω"
      Console.OutputEncoding = Encoding.UTF8
      Dim bytes() As Byte = enc.GetBytes(greekAlphabet)
      Console.WriteLine("{0,-12} {1,20} {2,20:X2}", "Character",
                        "Unicode Code Point", "Code Page 1253")
      For ctr As Integer = 0 To bytes.Length - 1
         If greekAlphabet(ctr).Equals(" "c) Then Continue For

         Console.WriteLine("{0,-12} {1,20} {2,20:X2}", greekAlphabet(ctr),
                           GetCodePoint(greekAlphabet(ctr)), bytes(ctr))
      Next

   End Sub

   Private Function GetCodePoint(ch As String) As String
      Dim retVal As String = "u+"
      Dim bytes() As Byte = Encoding.Unicode.GetBytes(ch)
      For ctr As Integer = bytes.Length - 1 To 0 Step -1
         retVal += bytes(ctr).ToString("X2")
      Next
      Return retVal
   End Function
End Module
' The example displays the following output:
'    Character      Unicode Code Point       Code Page 1253
'    Α                          u+0391                   C1
'    α                          u+03B1                   E1
'    Β                          u+0392                   C2
'    β                          u+03B2                   E2
'    Γ                          u+0393                   C3
'    γ                          u+03B3                   E3
'    Δ                          u+0394                   C4
'    δ                          u+03B4                   E4
'    Ε                          u+0395                   C5
'    ε                          u+03B5                   E5
'    Ζ                          u+0396                   C6
'    ζ                          u+03B6                   E6
'    Η                          u+0397                   C7
'    η                          u+03B7                   E7
'    Θ                          u+0398                   C8
'    θ                          u+03B8                   E8
'    Ι                          u+0399                   C9
'    ι                          u+03B9                   E9
'    Κ                          u+039A                   CA
'    κ                          u+03BA                   EA
'    Λ                          u+039B                   CB
'    λ                          u+03BB                   EB
'    Μ                          u+039C                   CC
'    μ                          u+03BC                   EC
'    Ν                          u+039D                   CD
'    ν                          u+03BD                   ED
'    Ξ                          u+039E                   CE
'    ξ                          u+03BE                   EE
'    Ο                          u+039F                   CF
'    ο                          u+03BF                   EF
'    Π                          u+03A0                   D0
'    π                          u+03C0                   F0
'    Ρ                          u+03A1                   D1
'    ρ                          u+03C1                   F1
'    Σ                          u+03A3                   D3
'    σ                          u+03C3                   F3
'    ς                          u+03C2                   F2
'    Τ                          u+03A4                   D4
'    τ                          u+03C4                   F4
'    Υ                          u+03A5                   D5
'    υ                          u+03C5                   F5
'    Φ                          u+03A6                   D6
'    φ                          u+03C6                   F6
'    Χ                          u+03A7                   D7
'    χ                          u+03C7                   F7
'    Ψ                          u+03A8                   D8
'    ψ                          u+03C8                   F8
'    Ω                          u+03A9                   D9
'    ω                          u+03C9                   F9

Jeśli dane do przekonwertowania są dostępne tylko w blokach sekwencyjnych (takich jak dane odczytane ze strumienia) lub jeśli ilość danych jest tak duża, że należy ją podzielić na mniejsze bloki, należy użyć Decoder metody lub Encoder dostarczonej przez GetDecoder metodę lub GetEncoder metodę, odpowiednio, klasy pochodnej.

Koderów UTF-16 i UTF-32 mogą używać kolejności bajtów big endian (bajt najbardziej znaczący jako pierwszy) lub kolejności bajtów little endian (bajt najmniej znaczący jako pierwszy). Na przykład wielka litera A (U+0041) jest serializowana w następujący sposób (w szesnastkowym):

• Porządek bajtów UTF-16 big endian: 00 41
• UTF-16 mała kolejność bajtów endian: 41 00
• Porządek bajtów UTF-32 big endian: 00 00 00 41
• UTF-32 mała kolejność bajtów endian: 41 00 00 00

Ogólnie bardziej wydajne jest przechowywanie znaków Unicode przy użyciu natywnej kolejności bajtów. Na przykład lepiej użyć małej kolejności bajtów endian na małych platformach endian, takich jak komputery Intel.

Metoda GetPreamble pobiera tablicę bajtów, która zawiera znak kolejności bajtów (BOM). Jeśli ta tablica bajtów jest poprzedzona zakodowanym strumieniem, pomaga dekoderowi zidentyfikować używany format kodowania.

Aby uzyskać więcej informacji na temat kolejności bajtów i znacznika kolejności bajtów, zobacz Standard Unicode na stronie głównej Unicode.

Należy pamiętać, że klasy kodowania zezwalają na błędy:

• Dyskretna zmiana na znak "?".
• Użyj znaku "najlepsze dopasowanie".
• Przełącz na specyficzne dla aplikacji zachowanie poprzez użycie klas EncoderFallback i DecoderFallback ze znakiem zastępczym U+FFFD Unicode.

Należy zgłosić wyjątek dotyczący dowolnego błędu strumienia danych. Aplikacja używa flagi "throwonerror", jeśli ma zastosowanie lub używa klas EncoderExceptionFallback i DecoderExceptionFallback. Najlepsze dopasowanie rezerwowe jest często nie zalecane, ponieważ może to spowodować utratę lub zamieszanie danych i jest wolniejsze niż proste zamiany znaków. W przypadku kodowań ANSI najlepszym rozwiązaniem jest zachowanie domyślne.

Konstruktory

Nazwa	Opis
Encoding()	Inicjuje nowe wystąpienie klasy Encoding.
Encoding(Int32, EncoderFallback, DecoderFallback)	Inicjuje nowe wystąpienie Encoding klasy odpowiadające określonej stronie kodu za pomocą określonych strategii rezerwowych kodera i dekodera.
Encoding(Int32)	Inicjuje nowe wystąpienie Encoding klasy odpowiadające określonej stronie kodu.

Właściwości

Nazwa	Opis
ASCII	Pobiera kodowanie zestawu znaków ASCII (7-bitowe).
BigEndianUnicode	Pobiera kodowanie dla formatu UTF-16, który używa kolejności bajtów big endian.
BodyName	Po zastąpieniu w klasie pochodnej pobiera nazwę bieżącego kodowania, które może być używane z tagami treści agenta poczty.
CodePage	Po przesłonięciu w klasie pochodnej pobiera identyfikator strony kodowej bieżącego Encodingelementu .
DecoderFallback	Pobiera lub ustawia DecoderFallback obiekt dla bieżącego Encoding obiektu.
Default	Pobiera domyślne kodowanie dla tej implementacji platformy .NET.
EncoderFallback	Pobiera lub ustawia EncoderFallback obiekt dla bieżącego Encoding obiektu.
EncodingName	Po zastąpieniu w klasie pochodnej pobiera czytelny dla człowieka opis bieżącego kodowania.
HeaderName	Po zastąpieniu w klasie pochodnej pobiera nazwę bieżącego kodowania, którego można używać z tagami nagłówka agenta poczty.
IsBrowserDisplay	Po zastąpieniu w klasie pochodnej pobiera wartość wskazującą, czy bieżące kodowanie może być używane przez klientów przeglądarki do wyświetlania zawartości.
IsBrowserSave	Po zastąpieniu w klasie pochodnej pobiera wartość wskazującą, czy bieżące kodowanie może być używane przez klientów przeglądarki do zapisywania zawartości.
IsMailNewsDisplay	Po zastąpieniu w klasie pochodnej pobiera wartość wskazującą, czy bieżące kodowanie może być używane przez klientów poczty i wiadomości do wyświetlania zawartości.
IsMailNewsSave	Po zastąpieniu w klasie pochodnej pobiera wartość wskazującą, czy bieżące kodowanie może być używane przez klientów poczty i wiadomości do zapisywania zawartości.
IsReadOnly	Po zastąpieniu w klasie pochodnej pobiera wartość wskazującą, czy bieżące kodowanie jest tylko do odczytu.
IsSingleByte	Po przesłonięciu w klasie pochodnej pobiera wartość wskazującą, czy bieżące kodowanie używa punktów kodu jedno bajtów.
Latin1	Pobiera kodowanie dla zestawu znaków Latin1 (ISO-8859-1).
Preamble	Po zastąpieniu w klasie pochodnej zwraca zakres zawierający sekwencję bajtów, która określa używane kodowanie.
Unicode	Pobiera kodowanie dla formatu UTF-16 przy użyciu małej kolejności bajtów endian.
UTF32	Pobiera kodowanie dla formatu UTF-32 przy użyciu małej kolejności bajtów endian.
UTF7	Przestarzałe. Pobiera kodowanie dla formatu UTF-7.
UTF8	Pobiera kodowanie dla formatu UTF-8.
WebName	Po zastąpieniu w klasie pochodnej pobiera nazwę zarejestrowaną w urzędzie IANA (Internet Assigned Numbers Authority) dla bieżącego kodowania.
WindowsCodePage	Po zastąpieniu w klasie pochodnej pobiera stronę kodową systemu operacyjnego Windows, która najbardziej odpowiada bieżącemu kodowaniu.

Metody

Nazwa	Opis
Clone()	Po zastąpieniu w klasie pochodnej tworzy płytkią kopię bieżącego Encoding obiektu.
Convert(Encoding, Encoding, Byte[], Int32, Int32)	Konwertuje zakres bajtów w tablicy bajtów z jednego kodowania na inny.
Convert(Encoding, Encoding, Byte[])	Konwertuje całą tablicę bajtów z jednego kodowania na inny.
CreateTranscodingStream(Stream, Encoding, Encoding, Boolean)	Tworzy obiekt Stream służący do transkodowania danych między wewnętrzną Encoding a zewnętrzną Encodingwartością , podobną do Convert(Encoding, Encoding, Byte[]).
Equals(Object)	Określa, czy określona Object wartość jest równa bieżącemu wystąpieniu.
GetByteCount(Char[], Int32, Int32)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej oblicza liczbę bajtów generowanych przez kodowanie zestawu znaków z określonej tablicy znaków.
GetByteCount(Char[])	Po zastąpieniu w klasie pochodnej oblicza liczbę bajtów generowanych przez kodowanie wszystkich znaków w określonej tablicy znaków.
GetByteCount(Char*, Int32)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej oblicza liczbę bajtów generowanych przez kodowanie zestawu znaków rozpoczynających się od określonego wskaźnika znaków.
GetByteCount(ReadOnlySpan<Char>)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej oblicza liczbę bajtów generowanych przez kodowanie znaków w określonym zakresie znaków.
GetByteCount(String, Int32, Int32)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej oblicza liczbę bajtów generowanych przez kodowanie zestawu znaków z określonego ciągu.
GetByteCount(String)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej oblicza liczbę bajtów generowanych przez kodowanie znaków w określonym ciągu.
GetBytes(Char[], Int32, Int32, Byte[], Int32)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej koduje zestaw znaków z określonej tablicy znaków do określonej tablicy bajtów.
GetBytes(Char[], Int32, Int32)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej koduje zestaw znaków z określonej tablicy znaków do sekwencji bajtów.
GetBytes(Char[])	Po zastąpieniu w klasie pochodnej koduje wszystkie znaki w określonej tablicy znaków w sekwencji bajtów.
GetBytes(Char*, Int32, Byte*, Int32)	Po przesłonięciu w klasie pochodnej koduje zestaw znaków rozpoczynający się od określonego wskaźnika znaku do sekwencji bajtów przechowywanych od określonego wskaźnika bajtów.
GetBytes(ReadOnlySpan<Char>, Span<Byte>)	Po przesłonięciu w klasie pochodnej koduje do zakresu bajtów zestaw znaków z określonego zakresu tylko do odczytu.
GetBytes(String, Int32, Int32, Byte[], Int32)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej koduje zestaw znaków z określonego ciągu do określonej tablicy bajtów.
GetBytes(String, Int32, Int32)	Po przesłonięciu w klasie pochodnej koduje do tablicy bajtów liczbę znaków określonych count w określonym ciągu, począwszy od określonego indexciągu .
GetBytes(String)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej koduje wszystkie znaki w określonym ciągu w sekwencji bajtów.
GetCharCount(Byte[], Int32, Int32)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej oblicza liczbę znaków generowanych przez dekodowanie sekwencji bajtów z określonej tablicy bajtów.
GetCharCount(Byte[])	Po zastąpieniu w klasie pochodnej oblicza liczbę znaków generowanych przez dekodowanie wszystkich bajtów w określonej tablicy bajtów.
GetCharCount(Byte*, Int32)	Podczas zastępowania w klasie pochodnej oblicza liczbę znaków generowanych przez dekodowanie sekwencji bajtów rozpoczynających się od określonego wskaźnika bajtów.
GetCharCount(ReadOnlySpan<Byte>)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej oblicza liczbę znaków generowanych przez dekodowanie podanego zakresu bajtów tylko do odczytu.
GetChars(Byte[], Int32, Int32, Char[], Int32)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej dekoduje sekwencję bajtów z określonej tablicy bajtów do określonej tablicy znaków.
GetChars(Byte[], Int32, Int32)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej dekoduje sekwencję bajtów z określonej tablicy bajtów do zestawu znaków.
GetChars(Byte[])	Po zastąpieniu w klasie pochodnej dekoduje wszystkie bajty w określonej tablicy bajtów do zestawu znaków.
GetChars(Byte*, Int32, Char*, Int32)	Gdy przesłonięta w klasie pochodnej, dekoduje sekwencję bajtów rozpoczynającą się od określonego wskaźnika bajtów do zestawu znaków, które są przechowywane począwszy od określonego wskaźnika znaków.
GetChars(ReadOnlySpan<Byte>, Span<Char>)	Po przesłonięciu w klasie pochodnej wszystkie bajty w określonym bajtach tylko do odczytu obejmują zakres znaków.
GetDecoder()	Po zastąpieniu klasy pochodnej uzyskuje dekoder, który konwertuje zakodowaną sekwencję bajtów na sekwencję znaków.
GetEncoder()	Po zastąpieniu w klasie pochodnej uzyskuje koder, który konwertuje sekwencję znaków Unicode na zakodowaną sekwencję bajtów.
GetEncoding(Int32, EncoderFallback, DecoderFallback)	Zwraca kodowanie skojarzone z określonym identyfikatorem strony kodowej. Parametry określają procedurę obsługi błędów dla znaków, których nie można kodować i sekwencje bajtów, których nie można zdekodować.
GetEncoding(Int32)	Zwraca kodowanie skojarzone z określonym identyfikatorem strony kodowej.
GetEncoding(String, EncoderFallback, DecoderFallback)	Zwraca kodowanie skojarzone z określoną nazwą strony kodowej. Parametry określają procedurę obsługi błędów dla znaków, których nie można kodować i sekwencje bajtów, których nie można zdekodować.
GetEncoding(String)	Zwraca kodowanie skojarzone z określoną nazwą strony kodowej.
GetEncodings()	Zwraca tablicę zawierającą wszystkie kodowanie.
GetHashCode()	Zwraca kod skrótu dla bieżącego wystąpienia.
GetMaxByteCount(Int32)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej oblicza maksymalną liczbę bajtów generowanych przez kodowanie określonej liczby znaków.
GetMaxCharCount(Int32)	Podczas zastępowania w klasie pochodnej oblicza maksymalną liczbę znaków generowanych przez dekodowanie określonej liczby bajtów.
GetPreamble()	Po zastąpieniu w klasie pochodnej zwraca sekwencję bajtów, która określa użyte kodowanie.
GetString(Byte[], Int32, Int32)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej dekoduje sekwencję bajtów z określonej tablicy bajtów do ciągu.
GetString(Byte[])	Po zastąpieniu w klasie pochodnej dekoduje wszystkie bajty w określonej tablicy bajtów do ciągu.
GetString(Byte*, Int32)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej dekoduje określoną liczbę bajtów rozpoczynających się od określonego adresu do ciągu.
GetString(ReadOnlySpan<Byte>)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej dekoduje wszystkie bajty w określonym zakresie bajtów w ciągu.
GetType()	Pobiera Type bieżącego wystąpienia. (Odziedziczone po Object)
IsAlwaysNormalized()	Pobiera wartość wskazującą, czy bieżące kodowanie jest zawsze znormalizowane przy użyciu domyślnego formularza normalizacji.
IsAlwaysNormalized(NormalizationForm)	Po zastąpieniu w klasie pochodnej pobiera wartość wskazującą, czy bieżące kodowanie jest zawsze znormalizowane przy użyciu określonej formy normalizacji.
MemberwiseClone()	Tworzy płytkią kopię bieżącego Object. (Odziedziczone po Object)
RegisterProvider(EncodingProvider)	Rejestruje dostawcę kodowania.
ToString()	Zwraca ciąg reprezentujący bieżący obiekt. (Odziedziczone po Object)
TryGetBytes(ReadOnlySpan<Char>, Span<Byte>, Int32)	Koduje do zakresu bajtów zestaw znaków z określonego zakresu tylko do odczytu, jeśli miejsce docelowe jest wystarczająco duże.
TryGetChars(ReadOnlySpan<Byte>, Span<Char>, Int32)	Dekoduje do zakresu znaków zestaw bajtów z określonego zakresu tylko do odczytu, jeśli miejsce docelowe jest wystarczająco duże.

Metody rozszerzania

Nazwa	Opis
GetBytes(Encoding, ReadOnlySequence<Char>, IBufferWriter<Byte>)	Dekoduje określony ReadOnlySequence<T> parametr do bytes przy użyciu określonego Encoding elementu i zapisuje wynik na writer.
GetBytes(Encoding, ReadOnlySequence<Char>, Span<Byte>)	Koduje określony ReadOnlySequence<T> parametr do bytes przy użyciu określonego Encoding elementu i zwraca wynik do bytes.
GetBytes(Encoding, ReadOnlySequence<Char>)	Koduje określony ReadOnlySequence<T> element do Byte tablicy przy użyciu określonego Encodingelementu .
GetBytes(Encoding, ReadOnlySpan<Char>, IBufferWriter<Byte>)	Koduje określony ReadOnlySpan<T> parametr do bytes przy użyciu określonego Encoding elementu i zapisuje wynik na writer.
GetChars(Encoding, ReadOnlySequence<Byte>, IBufferWriter<Char>)	Dekoduje określony ReadOnlySequence<T> parametr do chars przy użyciu określonego Encoding elementu i zapisuje wynik na writer.
GetChars(Encoding, ReadOnlySequence<Byte>, Span<Char>)	Dekoduje określony ReadOnlySequence<T> parametr do chars przy użyciu określonego Encoding elementu i zwraca wynik na charswartość .
GetChars(Encoding, ReadOnlySpan<Byte>, IBufferWriter<Char>)	Dekoduje określony ReadOnlySpan<T> parametr do chars przy użyciu określonego Encoding elementu i zapisuje wynik na writer.
GetString(Encoding, ReadOnlySequence<Byte>)	Dekoduje określony ReadOnlySequence<T> element do String elementu przy użyciu określonego Encodingelementu .

Zobacz też

• Jak używać klas kodowania znaków na platformie .NET