Tworzenie aplikacji w programie Configuration Manager

Dotyczy: programu Configuration Manager (bieżąca gałąź)

Aplikacja programu Configuration Manager definiuje metadane dotyczące aplikacji. Aplikacja ma co najmniej jeden typ wdrożenia. Te typy rozmieszczeń obejmują pliki instalacyjne i informacje wymagane do zainstalowania oprogramowania na urządzeniach. Typ wdrożenia ma również reguły, takie jak metody wykrywania i wymagania. Te reguły określają, kiedy i jak klient instaluje oprogramowanie.

Utwórz aplikacje przy użyciu następujących metod:

Ten artykuł zawiera również następujące informacje dotyczące konfigurowania typu wdrożenia:

Tworzenie aplikacji

  1. W konsoli programu Configuration Manager przejdź do obszaru roboczego Biblioteka oprogramowania, rozwiń węzeł Zarządzanie aplikacjami i wybierz węzeł Aplikacje.

  2. Na karcie Narzędzia główne na wstążce w grupie Tworzenie wybierz pozycję Utwórz aplikację.

Następnie automatycznie wykryj lub ręcznie określ informacje o aplikacji:

  • Automatycznie wykrywaj informacje o aplikacji, aby utworzyć podstawową aplikację przy użyciu jednego typu wdrożenia. Może to być na przykład plik Instalatora Windows, który nie ma zależności ani wymagań. Po utworzeniu aplikacji przy użyciu tej procedury edytuj ją zgodnie z potrzebami. Można dodawać lub zmieniać typy wdrożeń, a także dodawać metody wykrywania, zależności lub wymagania.

  • Ręcznie określ informacje o aplikacji, aby utworzyć bardziej złożone aplikacje. Definiowanie więcej niż jednego typu wdrożenia, zależności, metod wykrywania lub wymagań.

Automatyczne wykrywanie informacji o aplikacji

  1. Na stronie Ogólne kreatora tworzenia aplikacji wybierz opcję Automatycznie wykryj informacje o tej aplikacji w plikach instalacyjnych.

  2. Z listy rozwijanej Typ wybierz typ pliku instalacyjnego aplikacji, który ma być używany do wykrywania informacji o aplikacji. Aby uzyskać więcej informacji o dostępnych typach instalacji, zobacz Typy wdrożeń obsługiwane przez program Configuration Manager.

  3. W polu Lokalizacja określ plik instalacyjny aplikacji, którego chcesz użyć do wykrywania informacji o aplikacji. Ta lokalizacja może być ścieżką sieciową (\\server\share\filename) lub łączem sklepu. Musisz mieć dostęp do ścieżki sieciowej i wszystkich podfolderów, które zawierają zawartość aplikacji.

    Ważna

    Po wybraniu Instalatora Windows (plik *.msi) jako typu aplikacji witryna importuje wszystkie pliki z określonego folderu. Następnie wysyła te pliki do punktów dystrybucji. Upewnij się, że określony folder zawiera tylko te pliki, które są niezbędne do zainstalowania aplikacji. Microsoft testuje program Configuration Manager pod kątem obsługi maksymalnie 20 000 plików w pakiecie aplikacji. Jeśli aplikacja ma więcej plików, rozważ utworzenie wielu aplikacji z mniejszą liczbą plików.

  4. Na stronie Importowanie informacji kreatora tworzenia aplikacji przejrzyj informacje, a następnie wybierz przycisk Dalej. W razie potrzeby wybierz pozycję Wstecz , aby wrócić i naprawić błędy.

  5. Na stronie Informacje ogólne kreatora tworzenia aplikacji określ następujące informacje:

    Uwaga

    Jeśli program Configuration Manager automatycznie wykryje te informacje w plikach instalacyjnych aplikacji, będą one już tutaj wypełnione. Ponadto wyświetlane opcje mogą się różnić w zależności od typu tworzonej aplikacji.

    • Informacje ogólne o aplikacji, takie jak nazwa aplikacji, komentarze administratora, wydawca i wersja oprogramowania. Aby ułatwić znalezienie aplikacji w konsoli programu Configuration Manager, określ opcjonalne odwołanie lub wybierz pozycję Kategorie administracyjne.

    • Program instalacyjny: określ program instalacyjny i wszelkie wymagane właściwości, które są potrzebne do zainstalowania typu wdrożenia aplikacji.

      Porada

      Jeśli program instalacyjny nie zostanie wyświetlony, wybierz przycisk Przeglądaj i przejdź do lokalizacji programu instalacyjnego.

    • Zachowanie instalacji: Wybierz jedną z trzech opcji instalacji tego typu wdrożenia w programie Configuration Manager. Aby uzyskać więcej informacji na temat tych opcji, zobacz Środowisko użytkownika.

    • Użyj automatycznego połączenia VPN (jeśli zostało skonfigurowane): jeśli wdrożono profil sieci VPN na urządzeniu, na którym użytkownik uruchamia aplikację, połącz się z siecią VPN podczas uruchamiania aplikacji. Ta opcja dotyczy tylko systemów Windows 8.1 i Windows Phone 8.1. Jeśli na urządzeniach z systemem Windows Phone 8.1 wdrożysz na urządzeniu więcej niż jeden profil VPN, automatyczne połączenia VPN nie będą obsługiwane. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Profile sieci VPN.

    • Zainicjuj obsługę tej aplikacji dla wszystkich użytkowników na urządzeniu: aprowizuj aplikację za pomocą pakietu aplikacji systemu Windows dla wszystkich użytkowników na urządzeniu. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Tworzenie aplikacji systemu Windows.

      Porada

      Jeśli modyfikujesz istniejącą aplikację, to ustawienie znajduje się na karcie Środowisko użytkownika we właściwościach typu wdrożenia pakietu aplikacji systemu Windows.

  6. Wybierz pozycję Dalej, przejrzyj informacje o aplikacji na stronie Podsumowanie , a następnie zakończ pracę kreatora tworzenia aplikacji.

Nowa aplikacja zostanie wyświetlona w węźle Aplikacje konsoli programu Configuration Manager. Tworzenie aplikacji zostało ukończone.

Aby dodać więcej typów wdrożenia lub skonfigurować inne ustawienia, zobacz Tworzenie typów wdrożenia dla aplikacji.

Ręczne określanie informacji o aplikacji

  1. Na stronie Ogólne kreatora tworzenia aplikacji wybierz pozycję Ręcznie określ informacje o aplikacji, a następnie wybierz przycisk Dalej.

  2. Podaj ogólne informacje o aplikacji:

    • Nazwa aplikacji jest wymagana i musi zawierać mniej niż 256 znaków.

    • Komentarze administratora, Wydawca i Wersja oprogramowania to dodatkowe metadane opisujące aplikację.

    • Aby ułatwić znalezienie aplikacji w konsoli programu Configuration Manager, określ opcjonalne odwołanie lub wybierz pozycję Kategorie administracyjne.

    • Data publikacji

    • Wybierz użytkowników lub grupy odpowiedzialne za tę aplikację jako właścicieli i osoby kontaktowe pomocy technicznej. Domyślnie te wartości są ustawione na Twoją nazwę użytkownika.

  3. Na stronie Centrum oprogramowania kreatora tworzenia aplikacji określ następujące informacje:

    • Wybrany język: Z listy rozwijanej wybierz wersję językową aplikacji, którą chcesz skonfigurować. Wybierz pozycję Dodaj/Usuń , aby skonfigurować więcej języków dla tej aplikacji.

    • Zlokalizowana nazwa aplikacji: określ nazwę aplikacji w wybranym języku.

      Ważna

      Dla każdej skonfigurowanej wersji językowej wymagana jest zlokalizowana nazwa aplikacji.

    • Kategorie użytkownika: Wybierz pozycję Edytuj, aby określić kategorie aplikacji w wybranym języku. Użytkownicy Centrum oprogramowania używają tych kategorii do filtrowania i sortowania aplikacji.

      Uwaga

      Kategorie użytkowników dla wdrożeń aplikacji docelowych dla urządzeń są wyświetlane jako filtry w Centrum oprogramowania. Te wdrożenia mogą być dostępne lub wymagane.

      Zmiana nazwy lub usunięcie kategorii nie dotyczy automatycznie aplikacji należących do tej kategorii. Te zmiany zostaną zastosowane w następnej wersji aplikacji. Aby obejść ten problem w przypadku zmiany nazwy lub usunięcia:
      • Najpierw wyczyść pole wyboru kategorii w dowolnej aplikacji, która się do niej odwołuje. Następnie zastosuj tę zmianę, co spowoduje zmianę aplikacji.
        • Zamiast akcji zmiany nazwy, następnie utwórz nową kategorię pod nową nazwą, a następnie dodaj tę nową kategorię do odpowiednich aplikacji.
        • Po wprowadzeniu poprawek do aplikacji możesz usunąć tę kategorię.

    • Dokumentacja użytkownika: Określ lokalizację pliku, z którego użytkownicy Centrum oprogramowania mogą uzyskać więcej informacji o tej aplikacji. Ta lokalizacja jest adresem witryny internetowej lub ścieżką sieciową i nazwą pliku. Upewnij się, że użytkownicy mają dostęp do tej lokalizacji.

    • Tekst linku: określ tekst, który pojawia się w miejscu "Dodatkowe informacje" podczas określania dokumentacji użytkownika.

    • Adres URL prywatności: Określ adres witryny internetowej dla oświadczenia o ochronie prywatności dla aplikacji.

    • Zlokalizowany opis: wprowadź opis tej aplikacji w wybranym języku.

    • Słowa kluczowe: wprowadź listę słów kluczowych w wybranym języku. Te słowa kluczowe ułatwiają użytkownikom Centrum oprogramowania wyszukiwanie aplikacji.

    • Ikona: wybierz pozycję Przeglądaj , aby wybrać ikonę dla tej aplikacji. Jeśli nie określisz ikony, program Configuration Manager użyje ikony domyślnej. Ikony mogą mieć wymiary w pikselach do 512x512.

  4. Na stronie Typy wdrożeń kreatora Tworzenie aplikacji wybierz pozycję Dodaj , aby utworzyć nowy typ wdrożenia. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Tworzenie typów wdrożenia dla aplikacji.

  5. Wybierz pozycję Dalej, przejrzyj informacje o aplikacji na stronie Podsumowanie , a następnie zakończ pracę kreatora tworzenia aplikacji.

Nowa aplikacja zostanie wyświetlona w węźle Aplikacje konsoli programu Configuration Manager.

Tworzenie typów wdrożenia dla aplikacji

Jeśli informacje o aplikacji zostaną wykryte automatycznie, ukończenie niektórych kroków z tej sekcji może nie być konieczne.

Uwaga

Podczas wyświetlania właściwości istniejącego typu wdrożenia następujące sekcje odpowiadają kartom okna właściwości typu wdrożenia:

Aby uzyskać informacje na temat karty Zachowanie instalacji we właściwościach typu wdrożenia, zobacz Sprawdzanie, czy są uruchomione pliki wykonywalne.

Uruchamianie kreatora tworzenia typu wdrożenia

Istnieją trzy sposoby uruchamiania kreatora tworzenia typu wdrożenia:

  • W węźle Aplikacje: W konsoli programu Configuration Manager przejdź do obszaru roboczego Biblioteka oprogramowania, rozwiń węzeł Zarządzanie aplikacjami, a następnie wybierz węzeł Aplikacje. Wybierz aplikację, a następnie wybierz pozycję Utwórz typ wdrożenia na wstążce.

  • Podczas tworzenia aplikacji: Po ręcznym określeniu informacji o aplikacji w kreatorze tworzenia aplikacji wybierz pozycję Dodaj na stronie Typy wdrożeń .

  • We właściwościach aplikacji: wybierz istniejącą aplikację w węźle Aplikacje , a następnie wybierz pozycję Właściwości. Przejdź do karty Typy wdrożeń i wybierz pozycję Dodaj.

Następnie użyj jednej z poniższych procedur, aby automatycznie zidentyfikować lub ręcznie określić informacje o typie wdrożenia.

Automatycznie identyfikuj informacje o typie wdrożenia

  1. Na stronie Ogólne kreatora Tworzenie typu wdrożenia:

    1. Wybierz typ pliku instalacyjnego aplikacji, aby wykryć informacje o typie wdrożenia.

    2. Wybierz opcję Automatycznie identyfikuj informacje o tym typie wdrożenia z plików instalacyjnych.

    3. W polu Lokalizacja określ plik instalacyjny aplikacji, którego chcesz użyć do wykrywania informacji o typie wdrożenia. Ta lokalizacja może być ścieżką sieciową (\\server\share\filename) lub łączem sklepu. Musisz mieć dostęp do ścieżki sieciowej i wszystkich podfolderów, które zawierają zawartość aplikacji.

  2. Na stronie Importowanie informacji w kreatorze Tworzenie typu wdrożenia przejrzyj informacje, a następnie wybierz przycisk Dalej. W razie potrzeby wybierz pozycję Wstecz , aby wrócić i naprawić błędy.

  3. Na stronie Informacje ogólne kreatora Tworzenie typu wdrożenia określ następujące informacje:

    Uwaga

    Niektóre informacje o typie wdrożenia mogą już być dostępne, jeśli zostały wczytane z plików instalacyjnych aplikacji. Ponadto wyświetlane opcje mogą się różnić w zależności od tworzonego typu wdrożenia.

    • Ogólne informacje o typie wdrożenia:

      • Nazwa jest wymagana.

      • Komentarze administratora w celu dokładniejszego opisania tego

      • Języki , które są dostępne dla tego

    • Program instalacyjny: Określ program instalacyjny i wszelkie właściwości wymagane do zainstalowania typu wdrożenia.

    • Zachowanie instalacji: Wybierz jedną z trzech opcji instalacji tego typu wdrożenia w programie Configuration Manager. Aby uzyskać więcej informacji na temat tych opcji, zobacz Środowisko użytkownika.

    • Użyj automatycznego połączenia VPN (jeśli zostało skonfigurowane): jeśli wdrożono profil sieci VPN na urządzeniu, na którym użytkownik uruchamia aplikację, połącz się z siecią VPN podczas uruchamiania aplikacji. Ta opcja dotyczy tylko systemów Windows 8.1 i Windows Phone 8.1. Jeśli na urządzeniach z systemem Windows Phone 8.1 wdrożysz na urządzeniu więcej niż jeden profil VPN, automatyczne połączenia VPN nie będą obsługiwane. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Profile sieci VPN.

  4. Wybierz pozycję Dalej, a następnie przejdź do pozycji Opcje zawartości typu wdrożenia.

Ręczne określanie typu wdrożenia

  1. Na stronie Ogólne kreatora Tworzenie typu wdrożenia z listy rozwijanej Typ wybierz typ pliku instalacyjnego aplikacji dla tego typu wdrożenia.

  2. Wybierz pozycję Ręcznie określ informacje o typie wdrażania, a następnie wybierz pozycję Dalej.

  3. Na stronie Informacje ogólne kreatora Tworzenie typu wdrożenia określ nazwę typu wdrożenia. Opcjonalnie określ komentarze administratora, wybierz języki dla tego typu wdrożenia, a następnie wybierz pozycję Dalej.

  4. Przejdź do pozycji Opcje zawartości typu Wdrażanie.

Typ wdrożenia Opcje zawartości

Na stronie Zawartość określ następujące informacje:

Uwaga

Podczas wyświetlania właściwości istniejącego typu wdrożenia niektóre z tych opcji są widoczne na karcie Zawartość , a inne na karcie Programy .

  • Lokalizacja zawartości: określ lokalizację zawartości dla tego typu wdrożenia lub wybierz pozycję Przeglądaj , aby wybrać folder zawartości typu wdrożenia.

    Ważna

    Konto systemowe komputera serwera lokacji musi mieć uprawnienia do określonej lokalizacji zawartości.

    • Utrwalanie zawartości w pamięci podręcznej klienta: klient programu Configuration Manager bezterminowo przechowuje w pamięci podręcznej zawartość typu wdrożenia. Klient zachowuje zawartość, nawet jeśli aplikacja jest już zainstalowana. Ta opcja jest przydatna w przypadku niektórych wdrożeń, takich jak oprogramowanie oparte na Instalatorze Windows. W celu zastosowania aktualizacji Instalator Windows potrzebuje lokalnej kopii zawartości źródłowej. Ta opcja zmniejsza dostępne miejsce w pamięci podręcznej. Wybranie tej opcji może spowodować niepowodzenie dużego wdrożenia w późniejszym momencie, gdy pamięć podręczna nie będzie miała wystarczającej ilości dostępnego miejsca.

      Porada

      Ta opcja utrwala określoną wersję zawartości instalowaną przez klienta. Jeśli zaktualizujesz zawartość tej aplikacji, klient nie zapisze ponownie tej zawartości automatycznie w pamięci podręcznej. Po wykonaniu akcji wymagającej nowej zawartości klient pobiera nową wersję zawartości.

  • Program instalacyjny: Określ nazwę programu instalacyjnego i wszelkie wymagane parametry instalacji.

    • Rozpocznij instalację w: Opcjonalnie określ folder zawierający program instalacji dla typu wdrożenia. Ten folder może być ścieżką bezwzględną na kliencie lub ścieżką do folderu punktu dystrybucji, który zawiera pliki instalacyjne.

  • Program odinstalowywania: opcjonalnie określ nazwę programu odinstalowywania i wszelkie wymagane parametry.

    • Rozpocznij odinstalowywanie w: opcjonalnie określ folder zawierający program odinstalowywania dla typu wdrożenia. Ten folder może być ścieżką bezwzględną klienta. Może to być również ścieżka względna w punkcie dystrybucji folderu z pakietem.

  • Program naprawy: w przypadku wdrożeń Instalatora Windows i Instalatora skryptów opcjonalnie określ nazwę programu naprawczego i wszystkie wymagane parametry.

    • Rozpocznij naprawę w: Opcjonalnie określ folder zawierający program naprawy dla typu wdrożenia. Ten folder może być ścieżką bezwzględną klienta. Może to być również ścieżka względna w punkcie dystrybucji folderu z pakietem.

  • Uruchamianie programu instalacyjnego i odinstalowywania jako procesu 32-bitowego na klientach 64-bitowych: Program instalacyjny dla danego typu wdrożenia można uruchomić w 32-bitowych lokalizacjach plików i rejestrów na komputerach z systemem Windows.

Właściwości typu wdrożenia Opcje zawartości

Podczas wyświetlania właściwości typu wdrożenia następujące opcje są widoczne tylko na karcie Zawartość :

  • Odinstaluj ustawienia zawartości:

    • Tak samo jak zawartość instalowana: wybierz tę opcję, jeśli zawartość do instalowania i odinstalowywania jest taka sama. Jest to opcja domyślna.

    • Brak odinstalowywania zawartości: jeśli aplikacja nie potrzebuje zawartości do odinstalowania, wybierz tę opcję.

    • Inna niż zawartość instalacyjna: Wybierz tę opcję, jeśli zawartość do odinstalowania różni się od zawartości instalacyjnej.

      • Lokalizacja odinstalowania zawartości: Określ ścieżkę sieciową do zawartości, która zostanie użyta do odinstalowania aplikacji.

  • Zezwalaj klientom na używanie punktów dystrybucji z domyślnej grupy granic lokacji: określ, czy klienci powinni pobierać i instalować oprogramowanie z punktu dystrybucji w domyślnej grupie granic lokacji, gdy zawartość nie jest dostępna z punktu dystrybucji w bieżącej lub sąsiednich grupach granic.

  • Opcje wdrażania: Określ, czy klienci powinni pobrać aplikację, gdy używają punktu dystrybucji z sąsiada lub domyślnych grup granicznych lokacji.

Uwaga

Usługa Windows BranchCache jest zawsze włączona na klientach. Jeśli punkt dystrybucji obsługuje usługę BranchCache, klienci korzystają z niej. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz BranchCache.

Typ wdrożenia Opcje sekwencji zadań

Aby uzyskać więcej informacji na temat typu wdrożenia sekwencji zadań, zobacz Typ wdrożenia sekwencji zadań.

Na stronie Sekwencja zadań określ następujące informacje:

  • Zainstaluj sekwencję zadań: wybierz sekwencję zadań, która uruchamia proces instalacji dla tej aplikacji.

  • Odinstaluj sekwencję zadań (opcjonalnie): wybierz sekwencję zadań, która usuwa tę aplikację.

Porada

Jeśli sekwencja zadań nie jest wyświetlana na liście, upewnij się, że nie zawiera ona żadnych kroków wdrażania lub uaktualniania systemu operacyjnego. Upewnij się również, że nie jest ona oznaczona jako sekwencja zadań o dużym wpływie. Aby uzyskać więcej informacji, zapoznaj się z wymaganiami wstępnymi dotyczącymi typu wdrożenia sekwencji zadań.

Typ wdrożenia Opcje metody wykrywania

Ta procedura konfiguruje metodę wykrywania, która wskazuje obecność typu wdrożenia. Innymi słowy, czy na urządzeniu z systemem Windows jest już zainstalowana aplikacja. Użyj jednej z dwóch następujących metod, aby utworzyć metodę wykrywania:

Skonfiguruj reguły wykrywania obecności tego typu wdrożenia

  1. Na stronie Metoda wykrywania jest domyślnie wybrana opcja Konfiguruj reguły w celu wykrycia obecności tego typu wdrożenia . Wybierz pozycję Dodaj klauzulę.

  2. W oknie dialogowym Reguła wykrywania wybierz typ ustawienia , aby wykryć obecność typu wdrożenia:

    • System plików: Wykrywanie, czy określony plik lub folder istnieje na urządzeniu. To wykrycie wskazuje, że aplikacja jest zainstalowana. Podaj następujące dodatkowe szczegóły:

      • Typ: wybierz, czy to jest plik, czy folder.

      • Ścieżka (wymagane): wprowadź ścieżkę lokalną na urządzeniu, która zawiera plik lub folder, lub przejdź do tej ścieżki. Na przykład C:\Program Files. Nie można określić udostępnionej ścieżki sieciowej. W przypadku wybrania pozycji Przeglądaj przejdź do lokalnego systemu plików lub połącz się z przedstawicielem klienta, aby przeglądać.

      • Nazwa pliku lub folderu (wymagane): określ konkretną nazwę pliku lub folderu do wykrycia w powyższej ścieżce. Jeśli klient wykryje ten plik lub folder na urządzeniu, uzna aplikację za zainstalowaną na urządzeniu.

      • W systemach 64-bitowych ten plik lub folder jest skojarzony z aplikacją 32-bitową: Klient najpierw sprawdza lokalizacje plików 32-bitowych dla określonego pliku lub folderu. Jeśli plik lub folder nie zostanie znaleziony, klient przeszukuje lokalizacje 64-bitowe.

    • Rejestr: wykrywanie, czy określony klucz rejestru lub wartość rejestru istnieje na urządzeniu klienckim. To wykrycie wskazuje, że aplikacja jest zainstalowana. Podaj następujące dodatkowe szczegóły:

      • Gałąź (wymagane): wybierz gałąź rejestru z listy rozwijanej. Na przykład HKEY_LOCAL_MACHINE.

      • Klucz (wymagany): określ klucz rejestru do wyszukiwania w powyższej gałęzi. Na przykład SOFTWARE\Microsoft\Office.

      • Wartość (opcjonalnie): wprowadź określoną wartość do wykrycia w powyższym kluczu. Jeśli chcesz, aby klient wykrywał wartość (domyślną), włącz opcję Użyj (domyślnej) wartości klucza rejestru do wykrywania. Podczas wprowadzania wartości lub włączania tej opcji należy wybrać typ danych.

      • Ten klucz rejestru jest skojarzony z 32-bitową aplikacją w systemach 64-bitowych: Zaznacz tę opcję, aby najpierw sprawdzić 32-bitowe lokalizacje rejestru pod kątem określonego klucza rejestru. Jeśli klucz rejestru nie zostanie znaleziony, klient przeszukuje lokalizacje 64-bitowe.

    • Instalator Windows: wykrywanie, czy określony plik Instalatora Windows istnieje na urządzeniu klienckim. To wykrycie wskazuje, że aplikacja jest zainstalowana. Określ kod produktu MSI do wykrycia na kliencie. Jeśli wybierzesz pozycję Przeglądaj, wybierz plik MSI, z którego chcesz odczytać kod produktu.

  3. W dolnej części okna Reguła wykrywania określ, czy element musi istnieć lub spełniać regułę. Na przykład w przypadku wykrywania za pomocą pliku następująca opcja jest domyślnie zaznaczona: Ustawienie systemu plików musi istnieć w systemie docelowym, aby wskazać obecność tej aplikacji. Wybierz drugą opcję, aby utworzyć regułę wykrywania na podstawie właściwości pliku lub folderu. Te właściwości obejmują datę modyfikacji, datę utworzenia, wersję lub rozmiar. Kryteria te różnią się w zależności od typu ustawień.

  4. Wybierz przycisk OK , aby zamknąć okno dialogowe Reguła wykrywania .

W przypadku tworzenia więcej niż jednej metody wykrywania dla typu wdrożenia można grupować klauzule, aby utworzyć bardziej złożoną logikę.

Klauzule wykrywania grup (opcjonalnie)

  1. Utwórz co najmniej trzy klauzule metody wykrywania dla typu wdrożenia.

  2. Zaznacz co najmniej dwie kolejne klauzule, a następnie wybierz pozycję Grupuj. Do skojarzonych kolumn zostaną dodane nawiasy, które wskazują, gdzie grupa się zaczyna, a gdzie kończy.

    Przykład:

    Złącze ( Klauzula )
    Kod produktu MSI
    Lub ( plik1.tekst istnieje
    oraz file2.txt istnieje )

  3. Aby usunąć grupę, zaznacz zgrupowane klauzule, a następnie wybierz pozycję Rozgrupuj.

Przejdź do następnej sekcji dotyczącej używania skryptu niestandardowego jako metody wykrywania. Możesz też przejść do opcji środowiska użytkownika dla danego typu wdrożenia.

Używanie skryptu niestandardowego do sprawdzania obecności typu wdrożenia

  1. Na stronie Metoda wykrywania zaznacz pole Użyj skryptu niestandardowego, aby wykryć obecność tego typu wdrożenia . Następnie wybierz pozycję Edytuj.

  2. W oknie dialogowym Edytor skryptów wybierz typ skryptu , aby wykryć typ wdrożenia: PowerShell, VBScript lub JScript.

    Uwaga

    Gdy skrypt programu Windows PowerShell jest uruchamiany jako metoda wykrywania aplikacji, klient programu Configuration Manager wywołuje program PowerShell z parametrem-NoProfile. Ta opcja powoduje uruchomienie programu PowerShell bez profilów. Profil programu PowerShell to skrypt uruchamiany podczas uruchamiania programu PowerShell.

  3. W polu Zawartość skryptu wprowadź skrypt, którego chcesz użyć, lub wklej zawartość istniejącego skryptu. Wybierz pozycję Otwórz , aby przejść do istniejącego zapisanego skryptu. Wybierz pozycję Wyczyść , aby usunąć tekst w polu Zawartość skryptu. W razie potrzeby włącz opcję Uruchom skrypt jako proces 32-bitowy na klientach 64-bitowych.

    Uwaga

    Maksymalny rozmiar skryptu to 32 KB.

  4. Wybierz przycisk OK , aby zapisać skrypt i zamknąć okno dialogowe Edytor skryptów . Po powrocie do kreatora Tworzenie typu wdrożenia pola Typ skryptu i Długość skryptu zostaną zaktualizowane na podstawie szczegółowych informacji o skrypcie.

Informacje o niestandardowych metodach wykrywania skryptów

Program Configuration Manager sprawdza wyniki ze skryptu. Odczytuje wartości zapisane przez skrypt do standardowego strumienia wyjściowego (STDOUT), standardowego strumienia błędów (STDERR) i kodu zakończenia. Jeśli skrypt zakończy działanie z wartością różną od zera, skrypt zakończy się niepowodzeniem, a stan wykrywania aplikacji to Nieznany. Jeśli kod wyjścia wynosi zero, a funkcja STDOUT zawiera dane, stan wykrywania aplikacji to Zainstalowano.

Porada

Jeśli podczas pisania skryptu wykrywania zwrócisz kod wyjścia o wartości zerowej, ale nie zwrócisz danych wyjściowych (dane w STDOUT), aplikacja nie zostanie wykryta jako zainstalowana. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz poniższe przykłady.

Użyj poniższych tabel, aby sprawdzić, czy aplikacja jest zainstalowana z danych wyjściowych skryptu:

Zerowy kod wyjścia
STANDARDOWE DANE WYJŚCIOWE STDERR Wynik skryptu Stan wykrywania aplikacji
Pusty Pusty Sukces Nie zainstalowano
Pusty Nie puste Niepowodzenie Unknown
Nie puste Pusty Sukces Zainstalowany
Nie puste Nie puste Sukces Zainstalowany
Kod wyjścia inny niż zero
STANDARDOWE DANE WYJŚCIOWE STDERR Wynik skryptu Stan wykrywania aplikacji
Pusty Pusty Niepowodzenie Unknown
Pusty Nie puste Niepowodzenie Unknown
Nie puste Pusty Niepowodzenie Unknown
Nie puste Nie puste Niepowodzenie Unknown
Przykłady

Użyj poniższych przykładów PowerShell/VBScript do pisania własnych skryptów wykrywania aplikacji:

Przykład 1: Skrypt zwraca kod zakończenia, który nie jest zerowy. Ten kod wskazuje, że skryptu nie można pomyślnie uruchomić. W takim przypadku stan wykrywania aplikacji jest nieznany.

Exit 1

WScript.Quit(1)

Przykład 2: Skrypt zwraca kod zakończenia zero, ale wartość STDERR nie jest pusta. Ten wynik oznacza, że skrypt nie mógł zostać pomyślnie uruchomiony. W takim przypadku stan wykrywania aplikacji jest nieznany.

Write-Error "Script failed"
Exit 0

WScript.StdErr.Write "Script failed"
WScript.Quit(0)

Przykład 3: Skrypt zwraca kod zakończenia o wartości zero, co oznacza, że został pomyślnie uruchomiony. Jednak wartość STDOUT jest pusta, co oznacza, że aplikacja nie jest zainstalowana.

Exit 0

WScript.Quit(0)

Przykład 4: Skrypt zwraca kod zakończenia o wartości zero, co oznacza, że został pomyślnie uruchomiony. Wartość STDOUT nie jest pusta, co wskazuje, że aplikacja jest zainstalowana.

Write-Host "The application is installed"
Exit 0

WScript.StdOut.Write "The application is installed"
WScript.Quit(0)

Przykład 5: Skrypt zwraca kod zakończenia o wartości zero, co oznacza, że został pomyślnie uruchomiony. Wartości STDOUT i STDERR nie są puste, co oznacza, że aplikacja jest zainstalowana.

Write-Host "The application is installed"
Write-Error "Completed"
Exit 0

WScript.StdOut.Write "The application is installed"
WScript.StdErr.Write "Completed"
WScript.Quit(0)

Typ wdrożenia Opcje środowiska użytkownika

Te ustawienia określają, jak klient instaluje aplikacje na urządzeniach i co widzi użytkownik.

Na stronie Środowisko użytkownika określ następujące informacje:

  • Zachowanie podczas instalacji: Z listy rozwijanej wybierz jedną z następujących opcji:

    • Zainstaluj dla użytkownika: klient instaluje aplikację tylko dla użytkownika, dla którego wdrażasz aplikację.

    • Instalacja dla systemu: klient instaluje aplikację tylko raz. Jest ona dostępna dla wszystkich użytkowników.

    • Install for system, jeśli zasobem jest device; w przeciwnym razie install for user: Jeśli wdrożysz aplikację na urządzeniu, klient zainstaluje ją dla wszystkich użytkowników. Jeśli wdrożysz aplikację dla użytkownika, klient zainstaluje ją tylko dla tego użytkownika.

  • Wymagania dotyczące logowania: wybierz jedną z następujących opcji:

    • Tylko gdy użytkownik jest zalogowany

    • Czy użytkownik jest zalogowany, czy nie

    • Tylko wtedy, gdy żaden użytkownik nie jest zalogowany

      Uwaga

      Wartość domyślna tej opcji to Tylko wtedy, gdy użytkownik jest zalogowany. Nie można zmienić tej opcji, jeśli z listy rozwijanej Zachowanie instalacji wybierzesz pozycję Zainstaluj dla użytkownika.

  • Widoczność programu instalacyjnego: Określ tryb, w którym typ wdrożenia działa na urządzeniach klienckich. Wybierz jedną z następujących opcji:

    • Zmaksymalizowane: typ wdrożenia działa maksymalizowany na urządzeniach klienckich. Użytkownicy widzą wszystkie działania instalacyjne.

    • Normalny: typ wdrożenia działa w trybie normalnym na podstawie domyślnych ustawień systemu i programu. Jest to tryb domyślny.

    • Zminimalizowane: typ wdrożenia jest uruchamiany w sposób zminimalizowany na urządzeniach klienckich. Użytkownicy mogą zobaczyć aktywność związaną z instalacją w obszarze powiadomień lub na pasku zadań.

    • Ukryty: typ wdrożenia jest uruchamiany w ukryciu na urządzeniach klienckich. Użytkownicy nie widzą żadnych działań instalacyjnych.

  • Zezwalaj użytkownikom na wyświetlanie instalacji programu i interakcję z nią: określ, czy użytkownik może wchodzić w interakcje z instalacją typu wdrożenia w celu skonfigurowania opcji instalacji.

    Jeśli na liście rozwijanej Zachowanie instalacji wybrano opcję Zainstaluj dla użytkownika, ta opcja jest domyślnie włączona.

    Ważna

    Po wybraniu opcji Zainstaluj dla zachowania systemu to ustawienie jest opcjonalne. Ta zmiana ma przede wszystkim umożliwić użytkownikowi końcowemu interakcję z instalacją podczas sekwencji zadań. Na przykład w celu uruchomienia procesu instalacji wyświetlającego monitowanie użytkownika końcowego o podanie różnych opcji. Niektóre instalatory aplikacji nie mogą wyciszyć monitów użytkownika lub proces instalacji może wymagać określonych wartości konfiguracyjnych znanych tylko użytkownikowi.

    Instalowanie w kontekście systemu i zezwolenie użytkownikom na interakcję z instalacją nie jest bezpieczną konfiguracją. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Zabezpieczenia i prywatność w zarządzaniu aplikacjami.

  • Maksymalny dozwolony czas wykonywania (w minutach): Określ maksymalny czas (w minutach), przez jaki typ wdrożenia ma być uruchomiony na komputerze klienckim. Określ to ustawienie jako liczbę całkowitą większą od zera. Wartość domyślna to 120 minut (dwie godziny).

    Tej wartości należy używać do następujących akcji:

    • Aby monitorować wyniki typu wdrożenia.

    • Aby sprawdzić, czy typ wdrożenia jest instalowany podczas definiowania okien obsługi na urządzeniach klienckich. Gdy okno obsługi jest w miejscu, typ wdrożenia jest uruchamiany tylko wtedy, gdy w oknie obsługi jest wystarczająco dużo czasu, aby pomieścić ustawienie Maksymalny dozwolony czas wykonywania .

      Ważna

      Konflikt może wystąpić, jeśli maksymalny dozwolony czas wykonywania jest dłuższy niż zaplanowane okno konserwacji. Jeśli użytkownik ustawi maksymalny czas wykonywania na okres większy niż długość dowolnego dostępnego okna obsługi, ten typ wdrożenia nie zostanie uruchomiony.

  • Szacowany czas instalacji (w minutach): określ szacowany czas instalacji typu wdrożenia. Użytkownicy widzą ten czas w centrum oprogramowania.

Właściwości typu wdrożenia Opcje środowiska użytkownika

Podczas wyświetlania właściwości typu wdrożenia następujące opcje są widoczne tylko na karcie Środowisko użytkownika :

Wymuszanie określonego zachowania po instalacji. Wybierz jedną z następujących opcji:

  • Określ zachowanie na podstawie kodów powrotnych: Obsługuj ponowne uruchomienia na podstawie kodów skonfigurowanych na karcie Kody zwrotne . Wyświetlacze Centrum oprogramowania Mogą wymagać ponownego uruchomienia. Jeśli użytkownik jest zalogowany podczas instalacji, zostanie wyświetlony monit w zależności od konfiguracji środowiska użytkownika wdrożenia .

  • Brak konkretnych działań: po instalacji nie jest wymagane ponowne uruchomienie. Centrum oprogramowania zgłasza, że nie jest wymagany ponowny rozruch.

  • Program instalacyjny oprogramowania może wymusić ponowne uruchomienie urządzenia: program Configuration Manager nie kontroluje ani nie inicjuje ponownego uruchomienia, ale rzeczywista instalacja może to zrobić bez ostrzeżenia. Użyj tego ustawienia, aby zapobiec zgłaszaniu przez program Configuration Manager błędu instalacji, gdy Instalator zainicjował ponowny rozruch. Wyświetlacze Centrum oprogramowania mogą wymagać ponownego uruchomienia.

  • Klient programu Configuration Manager wymusi obowiązkowe ponowne uruchomienie urządzenia: program Configuration Manager wymusza ponowne uruchomienie urządzenia po pomyślnej instalacji. Centrum oprogramowania zgłasza, że wymagany jest ponowny rozruch. Jeśli użytkownik jest zalogowany podczas instalacji, zostanie wyświetlony monit w zależności od konfiguracji środowiska użytkownika wdrożenia .

Wymagania dotyczące typu wdrożenia

Program Configuration Manager weryfikuje te wymagania na urządzeniach przed zainstalowaniem typu wdrożenia. Użyj wymagań, aby jeszcze bardziej uściślić i kontrolować urządzenia lub użytkowników, którzy otrzymują tę aplikację. Jeśli na przykład wdrażasz aplikację w kolekcji użytkowników, określ tutaj wymagania sprzętowe aplikacji.

  1. Na stronie Wymagania wybierz pozycję Dodaj , aby otworzyć okno dialogowe Tworzenie wymagania .

  2. Z listy rozwijanej Kategoria wybierz, czy to wymaganie dotyczy urządzenia , czy użytkownika.

    Wybierz pozycję Niestandardowe , aby użyć utworzonego wcześniej warunku globalnego. Po wybraniu pozycji Niestandardowe możesz również wybrać pozycję Utwórz , aby utworzyć nowy warunek globalny. Aby uzyskać więcej informacji na temat warunków globalnych, zobacz Jak tworzyć warunki globalne.

    Ważna

    Jeśli wdrożysz aplikację w kolekcji urządzeń, klient zignoruje wszelkie wymagania kategorii Użytkownik i warunek Urządzenie podstawowe.

  3. Z listy rozwijanej Warunek wybierz warunek, aby ocenić, czy użytkownik lub urządzenie spełnia wymagania instalacyjne. Zawartość tej listy jest różna w zależności od wybranej kategorii.

  4. Z listy rozwijanej Operator wybierz operatora, którego chcesz użyć. Ten operator porównuje wybrany warunek z określoną wartością. Ocenia, czy użytkownik lub urządzenie spełnia wymagania instalacyjne. Dostępne operatory różnią się w zależności od wybranego warunku. W przypadku korzystania z operatora One Of pole Wartości jest sprawdzane poprawności, że należy wprowadzić jeden wpis w każdym wierszu.

    Uwaga

    Dostępne wymagania różnią się w zależności od typu urządzenia używanego przez typ wdrożenia.

  5. W polu Wartość określ wartości, które mają zostać użyte do porównania. Te wartości, wraz z wybranym warunkiem i operatorem, oceniają, czy użytkownik lub urządzenie spełnia wymagania instalacyjne. Dostępne wartości różnią się w zależności od wybranego warunku i wybranego operatora.

  6. Wybierz przycisk OK , aby zapisać wymaganie i zamknąć okno dialogowe Tworzenie wymagania .

Typ wdrożenia Zależności

Zależności definiują jeden lub więcej typów wdrożenia z innej aplikacji, które klient musi zainstalować przed zainstalowaniem tego typu wdrożenia.

Ważna

W niektórych przypadkach typ wdrożenia zależy od typu wdrożenia, który również ma zależności. Maksymalna liczba obsługiwanych zależności w łańcuchu wynosi pięć.

  1. Na stronie Zależności wybierz pozycję Dodaj.

  2. W oknie Dodawanie zależności wprowadź nazwę grupy zależności. Ta nazwa odwołuje się do tej grupy zależności aplikacji.

  3. W oknie Dodawanie zależności wybierz pozycję Dodaj.

  4. W oknie Określ wymaganą aplikację wybierz dostępną aplikację i co najmniej jeden z jej typów wdrożeń, które mają być używane jako zależność.

    Porada

    Wybierz pozycję Widok , aby wyświetlić właściwości wybranej aplikacji lub typu wdrożenia.

  5. Wybierz przycisk OK , aby zamknąć okno Określ wymaganą aplikację .

  6. Jeśli chcesz, aby klient automatycznie zainstalował aplikację zależną, wybierz pozycję Zainstaluj automatycznie obok tej zależności.

    Uwaga

    Nie trzeba wdrażać aplikacji zależnej, aby klient mógł ją automatycznie zainstalować.

  7. Jeśli dodasz więcej niż jedną zależności, użyj przycisków Zwiększ priorytet i Zmniejsz priorytet . Te akcje zmieniają kolejność, w jakiej klient ocenia każdą zależność.

  8. Wybierz przycisk OK , aby zamknąć okno Dodawanie zależności .

Typ wdrożenia Kody powrotne

Uwaga

Tej strony nie ma w kreatorze tworzenia typu wdrożenia. To tylko karta właściwości istniejącego typu wdrożenia.

Określ kody zwrotne, aby kontrolować zachowania po zakończeniu typu wdrożenia. Na przykład sygnał, że wymagane jest ponowne uruchomienie, oznacza, że instalacja została zakończona.

  1. Na karcie Kody zwrotne w oknie właściwości typu wdrożenia wybierz pozycję Dodaj.

  2. W oknie Dodawanie kodu zwrotnego określ oczekiwaną wartość kodu zwrotnego dla tego typu wdrożenia. Ta wartość to dodatnia lub ujemna liczba całkowita z przedziału od -2147483648 .2147483647

  3. Wybierz typ kodu z listy rozwijanej. To ustawienie definiuje sposób, w jaki program Configuration Manager interpretuje określony kod powrotny z tego typu wdrożenia. Dostępne typy różnią się w zależności od technologii typu wdrożenia.

    • Powodzenie (bez ponownego rozruchu): typ wdrożenia został pomyślnie zainstalowany i nie jest konieczne ponowne uruchomienie komputera.

    • Niepowodzenie (brak ponownego rozruchu): Nie można zainstalować typu wdrożenia.

    • Sprzętowy ponowny rozruch: typ wdrożenia został pomyślnie zainstalowany, ale wymaga ponownego uruchomienia urządzenia. Nic innego nie można zainstalować do czasu ponownego uruchomienia urządzenia.

    • Nietrwały ponowny rozruch: typ wdrożenia został pomyślnie zainstalowany, ale żąda ponownego uruchomienia urządzenia. Inne instalacje mogą nastąpić przed ponownym uruchomieniem urządzenia.

    • Szybka ponowna próba: inna instalacja na urządzeniu jest już w toku. Klient ponawia próbę co dwie godziny, w sumie 10 razy.

  4. Opcjonalnie wprowadź nazwę i opis tego kodu zwrotnego.

  5. Wybierz przycisk OK , aby zamknąć okno Dodawanie kodu powrotnego.

Przykład: sukces różny od zera

Wdrażasz aplikację, która zwraca kod 1 zakończenia po pomyślnej instalacji. Domyślnie program Configuration Manager wykrywa ten niezerowy kod powrotny jako błąd. Określ wartość kodu powrotnego 1i wybierz typ kodu powodzenia (bez ponownego rozruchu). Teraz program Configuration Manager interpretuje ten kod powrotny jako powodzenie dla tego typu wdrożenia.

Domyślne kody powrotne

Podczas tworzenia niektórych typów wdrożeń program Configuration Manager automatycznie dodaje następujące kody zwrotne, które są wspólne dla danej technologii:

Instalator Windows (plik *.msi)
Value Typ kodu
0 Powodzenie (bez ponownego uruchomienia)
1707 Powodzenie (bez ponownego uruchomienia)
3010 Miękki ponowny rozruch
1641 Twardy ponowny rozruch
1618 Szybkie ponawianie próby
Instalator skryptów
Value Typ kodu
0 Powodzenie (bez ponownego uruchomienia)
1641 Twardy ponowny rozruch
3010 Miękki ponowny rozruch
1618 Szybkie ponawianie próby
Pakiet aplikacji systemu Windows (*.appx, *.appxbundle, *.msix, *.msixbundle)
Value Typ kodu
15605 Szybkie ponawianie próby
15618 Szybkie ponawianie próby

Dodatkowe opcje dotyczące typów wdrożeń App-V

Skonfiguruj dodatkowe opcje, które są unikatowe dla typów wdrożenia aplikacji wirtualnych (App-V).

Typ wdrożenia App-V Opcje zawartości

  1. W konsoli programu Configuration Manager przejdź do obszaru roboczego Biblioteka oprogramowania, rozwiń węzeł Zarządzanie aplikacjami i wybierz węzeł Aplikacje.

  2. Wybierz aplikację z typem wdrożenia App-V, a następnie wybierz pozycję Właściwości.

  3. We właściwościach aplikacji przejdź do karty Typy wdrożeń . Wybierz typ wdrożenia App-V i wybierz pozycję Edytuj.

  4. We właściwościach typu wdrożenia przejdź do karty Zawartość . W razie potrzeby skonfiguruj następujące opcje:

    • Utrwalanie zawartości w pamięci podręcznej klienta: klient programu Configuration Manager nie usunie z pamięci podręcznej zawartości dla tego typu wdrożenia.

    • Załaduj zawartość do pamięci podręcznej App-V przed uruchomieniem: przed uruchomieniem aplikacji klient programu Configuration Manager ładuje do pamięci podręcznej funkcji App-V całą zawartość dla tego typu wdrożenia. Klient nie przypina zawartości w pamięci podręcznej. W razie potrzeby usuwa zawartość.

  5. Wybierz przycisk OK , aby zamknąć właściwości typu wdrożenia. Następnie wybierz przycisk OK , aby zamknąć właściwości aplikacji.

Typ wdrożenia App-V Opcje publikowania

  1. W konsoli programu Configuration Manager przejdź do obszaru roboczego Biblioteka oprogramowania, rozwiń węzeł Zarządzanie aplikacjami i wybierz węzeł Aplikacje.

  2. Wybierz aplikację z typem wdrożenia App-V, a następnie wybierz pozycję Właściwości.

  3. We właściwościach aplikacji przejdź do karty Typy wdrożeń . Wybierz typ wdrożenia App-V i wybierz pozycję Edytuj.

  4. We właściwościach typu wdrożenia przejdź na kartę Publikowanie . Wybierz elementy w aplikacji wirtualnej, którą chcesz opublikować.

  5. Wybierz przycisk OK , aby zamknąć właściwości typu wdrożenia. Następnie wybierz przycisk OK , aby zamknąć właściwości aplikacji.

Importowanie aplikacji

Aby zaimportować aplikację do programu Configuration Manager, wykonaj następujące czynności:

  1. W konsoli programu Configuration Manager przejdź do obszaru roboczego Biblioteka oprogramowania, rozwiń węzeł Zarządzanie aplikacjami i wybierz węzeł Aplikacje.

  2. Na wstążce na karcie Narzędzia główne i w grupie Tworzenie wybierz pozycję Importuj aplikację.

  3. Na stronie Ogólne Kreatora aplikacji importowania określ ścieżkę sieciową do pliku do zaimportowania. Na przykład \\server\share\file.zip. Ten plik jest prawidłowym archiwum skompresowanym (format ZIP) wyeksportowanej aplikacji programu Configuration Manager.

  4. Na stronie Zawartość pliku wybierz akcję do wykonania, jeśli ta aplikacja jest duplikatem istniejącej aplikacji. Utwórz nową aplikację lub zignoruj duplikat i dodaj nową wersję do istniejącej aplikacji.

  5. Na stronie Podsumowanie przejrzyj akcje, a następnie zakończ działanie kreatora.

Nowa aplikacja zostanie wyświetlona w węźle Aplikacje .

Porada

Polecenie cmdlet programu Windows PowerShell Import-CMApplication ma taką samą funkcję jak ta procedura. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Import-CMApplication.

Aby uzyskać więcej informacji na temat eksportowania aplikacji, zobacz Zadania zarządzania aplikacjami.

Obsługiwane typy wdrożeń

Program Configuration Manager obsługuje następujące typy wdrożeń aplikacji:

Nazwa typu wdrożenia Opis
Instalator Windows (plik *.msi) Plik Instalatora Windows (.msi).
Pakiet aplikacji systemu Windows (*.appx, *.appxbundle, *.msix, *.msixbundle) Pliki pakietów aplikacji systemu Windows (.appx lub .msix) lub pakiety pakietów aplikacji systemu Windows (.appxbundle lub .msixbundle).
Pakiet aplikacji dla systemu Windows (w Sklepie Windows) Określ łącze do aplikacji w Sklepie Windows lub przejrzyj sklep, aby znaleźć aplikację.Uwaga 1
Instalator skryptów Określ skrypt lub program uruchamiany na klientach systemu Windows w celu zainstalowania zawartości lub wykonania akcji. Użyj tego typu wdrożenia dla instalatorów setup.exe lub otoki skryptów.
Microsoft Application Virtualization 4 Manifest Microsoft App-V wer. 4.
Microsoft Application Virtualization 5 Plik pakietu Microsoft App-V v5.
Pakiet aplikacji systemu Windows Phone (plik *.xap) Plik pakietu aplikacji dla systemu Windows Phone.
Pakiet aplikacji na system Windows Phone (w Sklepie Windows Phone) Określ łącze do aplikacji w Sklepie Windows.
macOS X W przypadku komputerów z systemem macOS z uruchomionym klientem programu Configuration Manager. .cmmac Utwórz plik za pomocą narzędzia CMAppUtil.
Aplikacja internetowa Określanie łącza do aplikacji sieci Web. Ten typ wdrożenia instaluje skrót do aplikacji sieci Web na urządzeniu użytkownika.
Instalator Windows za pośrednictwem usługi MDM (*.msi) Twórz i wdrażaj aplikacje oparte na Instalatorze Windows na urządzeniach z systemem Windows przy użyciu lokalnego zarządzania urządzeniami przenośnymi (MDM). Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Wdrażanie aplikacji Instalatora Windows na urządzeniach z systemem Windows zarejestrowanych w usłudze MDM.
Sekwencja zadań Instalowanie i odinstalowywanie złożonych aplikacji przy użyciu sekwencji zadań. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Typ wdrożenia sekwencji zadań.

Uwaga

W konsoli programu Configuration Manager mogą być wyświetlane inne typy wdrożeń, ale dotyczą one platform, które nie są już obsługiwane. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Co się stało z hybrydą.

Uwaga 1: Pakiet aplikacji dla systemu Windows (w Sklepie Windows)

Aby wdrożyć aplikację jako łącze do Sklepu Windows, skonfiguruj zasady grupy Wyłącz aplikację Store. Ustaw tę zasadę na wartość Wyłączone lub Nieskonfigurowane. Jeśli to ustawienie zostanie włączone, klienci nie będą mogli łączyć się ze Sklepem Windows w celu pobierania i instalowania aplikacji.

Klienci systemu Windows zawsze oceniają typy wdrożeń korzystające z łącza do sklepu przed innymi typami wdrożeń. Następnie klient ocenia typy wdrożenia według priorytetów.

Porada

Niektóre linki do sklepów mogą powodować następujący błąd w Kreatorze tworzenia aplikacji: "Nieprawidłowe łącze aplikacji". Błąd może być na przykład spowodowany przez niektóre polecane aplikacje sklepu. Nadal możesz wybrać pozycję Dalej na stronie Ogólne kreatora. Program Configuration Manager pomyślnie utworzył aplikację i można ją pomyślnie wdrożyć.

Następne kroki

Po utworzeniu aplikacji w programie Configuration Manager następnym krokiem jest wdrożenie aplikacji.

Utwórz grupę aplikacji, które można wysłać do kolekcji użytkowników lub urządzeń jako pojedyncze wdrożenie. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Tworzenie grup aplikacji.

Aby uzyskać więcej informacji na temat tworzenia aplikacji na różnych platformach systemu operacyjnego, zobacz następujące artykuły:

  • Last updated on