Nuta
Dostęp do tej strony wymaga autoryzacji. Możesz spróbować się zalogować lub zmienić katalog.
Dostęp do tej strony wymaga autoryzacji. Możesz spróbować zmienić katalogi.
Tabela zewnętrzna to jednostka schematu, która odwołuje się do danych przechowywanych poza bazą danych usługi Azure Data Explorer. Internetowy interfejs użytkownika usługi Azure Data Explorer umożliwia tworzenie tabel zewnętrznych przez pobranie przykładowych plików z kontenera magazynu i utworzenie schematu na podstawie tych przykładów. Następnie możesz analizować i wykonywać zapytania dotyczące danych w tabelach zewnętrznych bez importowania ich do usługi Azure Data Explorer. Aby zapoznać się z krótkim omówieniem, zobacz zewnętrzne tabele. Aby uzyskać informacje na temat różnych sposobów tworzenia tabel zewnętrznych, zobacz tworzenie i zmienianie tabel zewnętrznych usługi Azure Storage. W tym artykule pokazano, jak utworzyć tabelę zewnętrzną przy użyciu środowiska kreatora tworzenia.
Wymagania wstępne
- Subskrypcja platformy Azure. Utwórz bezpłatne konto platformy Azure.
- Baza danych i klaster usługi Azure Data Explorer. Utwórz klaster i bazę danych.
- Zaloguj się do internetowego interfejsu użytkownika usługi Azure Data Explorer i dodaj połączenie z klastrem.
Tworzenie tabeli zewnętrznej
W menu po lewej stronie wybierz pozycję Zapytanie.
Kliknij prawym przyciskiem myszy bazę danych, w której chcesz utworzyć tabelę zewnętrzną. Wybierz pozycję Utwórz tabelę zewnętrzną.
Otwiera się okno Tworzenie zewnętrznej tabeli z wybraną kartą Miejsce docelowe.
Karta Miejsce docelowe
- Pola Klaster i Baza danych są już wstępnie uzupełnione. Możesz wybrać inną lokalizację docelową z menu rozwijanego.
- W polu Nazwa tabeli wprowadź nazwę tabeli.
Wskazówka
Nazwy tabel mogą zawierać maksymalnie 1024 znaki, w tym alfanumeryczne, łączniki i podkreślenia. Znaki specjalne nie są obsługiwane.
- Wybierz Dalej: Źródło.
Karta Źródła
W obszarze Połącz z kontenerami można dodać kontener na dwa sposoby: Dodaj kontener za pomocą przycisku Wybierz kontener i Dodaj kontener za pomocą przycisku Dodaj adres URL lub Dodaj kontener.
Można dodać maksymalnie 10 kontenerów źródłowych.
Dodawanie kontenera za pomocą przycisku Wybierz kontener
Wybierz Wybierz kontener.
Wybierz subskrypcję i konto magazynu, które używa Twój kontener.
Wybierz Dodaj. Po zakończeniu weryfikacji po prawej stronie linku kontenera pojawi się zielona ikona zatwierdzenia.
Dodawanie kontenera za pomocą przycisku Dodaj adres URL lub Dodaj kontener
Wybierz przycisk Dodaj adres URL lub Dodaj kontener.
Wprowadź ciągi połączeń magazynu do kontenera źródłowego z uprawnieniami do odczytu i listowania. Po zakończeniu weryfikacji po prawej stronie linku kontenera pojawi się zielony znak zaznaczenia.
Filtry plików
Użyj filtrów plików, aby filtrować pliki, które powinna zawierać tabela. Pliki można filtrować według ścieżki folderu, nazwa pliku zaczyna się od konkretnego znaku lub rozszerzenia pliku.
Plik definiujący schemat
Pierwszy kontener źródłowy wyświetla pliki poniżej filtrów plików.
- Wybierz plik definiujący schemat, wybierając okrąg po lewej stronie pliku. Ten plik służy do generowania schematu tabeli.
- Wybierz pozycję Dalej: schemat. Otworzy się karta Schemat.
Karta Schemat
Po prawej stronie karty możesz wyświetlić podgląd danych. Po lewej stronie można dodawać partycje do definicji tabeli, aby szybciej uzyskiwać dostęp do danych źródłowych i uzyskać lepszą wydajność.
Uwaga
Mapowania nie są częścią definicji tabeli zewnętrznej, a kreator ich nie obsługuje. W razie potrzeby można skonfigurować mapowania później. Niektóre funkcje, takie jak usunięcie ostatniej kolumny w plikach CSV lub zmiana nazw kolumn w plikach JSON, wymagają mapowania w celu poprawnego działania.
Wybierz pozycję Dodaj partycję.
Okno partycji otwiera się. Partycja jest definiowana za pośrednictwem ścieżki podrzędnej pliku, którą można zmienić za pomocą pola Prefiks ścieżka . Dla każdej partycji, którą chcesz zastosować, wypełnij pola w następujący sposób:
Pole opis Wymagane/opcjonalnie Nazwa partycji Służy do identyfikacji partycji. Nazwa może być dowolna. Wymagane Typ Typ danych kolumny partycjonowania danych. Wymagane Kolumna danych Kolumna używana do partycjonowania. Partycja kolumn wirtualnych zgodnie ze ścieżką adresu URL. Wymagane Funkcja Funkcja zastosowana do kolumny danych używanej do partycjonowania. Opcjonalnie Argument funkcji Argument do użycia w funkcji partycji. Wymagane, jeśli jest używana funkcja. Prefiks ścieżki Ścieżka podrzędna pliku, na którym zdefiniowano partycjonowanie. Ten prefiks zmienia adres URL tabeli zewnętrznej, jak pokazano w polu podglądu identyfikatora URI , i powinien być zgodny z identyfikatorem URI pliku definiującym schemat. Opcjonalnie Wzorzec daty i godziny Format daty, który jest używany do tworzenia ścieżki URI tabeli. Opcjonalnie 
Na przykład nazwa partycji CustomerName sugeruje, że wartość, według której dokonujemy partycjonowania, znajduje się w części nazwy klienta adresu URL. Powyższy przykład deklaruje dwie partycje: jedną partycję nad nazwą klienta i jedną partycję nad datą osadzoną w adresie URL.
Uwaga
Kolumny wirtualne są wyświetlane jako część schematu jako dane kolumn wyodrębnione ze ścieżki pliku, a te dane można używać później w zapytaniach.
Wybierz pozycję Dodaj partycję , aby dodać inną partycję.
Wybierz pozycję Zapisz. Dodane partycje są teraz wyświetlane na liście Partycji w okienku po lewej stronie. Nie można zmienić kolumn podzielonych na partycje w wersji zapoznawczej.
Wybierz pozycję Dalej: Utwórz tabelę. Po utworzeniu tabeli otwiera się okno z komunikatem "Pomyślnie utworzono tabelę zewnętrzną".
Aby wyświetlić polecenie użyte do utworzenia tabeli, wybierz polecenie Wyświetl.
Aby cofnąć tworzenie tabeli zewnętrznej, wybierz Narzędzia>Cofnij.
Wykonywanie zapytań względem tabeli zewnętrznej
Tabela wynikowa zawiera dane ze wszystkich plików, które pasują do zdefiniowanych kryteriów. Możesz zapytać tę tabelę, używając funkcji external_table(). Aby uzyskać więcej informacji na temat wykonywania zapytań dotyczących tabel zewnętrznych, zobacz Wykonywanie zapytań względem tabeli zewnętrznej.
